Malatya Büyükşehir Belediyesi açısından yaşlılara yönelik evde temizlik ve sağlık hizmetleri, sosyal belediyeciliğin en önemli alanlarından biriydi. Nitekim belediye 65 yaş üstü, engelli ve tek başına yaşayan ihtiyaç sahibi vatandaşlara ev temizliği hizmeti sunmakta; bazı ziyaretlerde tansiyon, şeker ve ateş ölçümü gibi temel sağlık kontrolleri de yapmaktaydı.
Ayrıca Malatya'da evde sağlık hizmetleri İl Sağlık Müdürlüğü ile koordineli şekilde yürütülmekte ve yaşlı nüfusun artması nedeniyle bu hizmetlerin genişletilmesi hedeflenmekteydi.
Bu hizmetlerin daha kapsamlı bir modele dönüştürülmesi gerekir diye düşünürken;
Artık bu hizmetler yapılamıyor!
Sayın Başkan,
Bu yazımı bir eleştiri olsun diye değil, Malatya'nın sessiz kalan büyükleri adına bir çağrı olsun diye yazıyorum.
Şehirler yeniden inşa edilir. Yıkılan binalar yeniden yapılır. Yollar açılır, parklar kurulur, meydanlar düzenlenir. Bunların hepsi önemlidir. Ancak bir şehrin asıl gücü, en zayıf vatandaşına nasıl sahip çıktığıyla anlaşılır.
Bir zamanlar belediyenin yaşlılara sunduğu ev temizliği hizmeti, onlar için sadece temizlik değildi. O kapıyı çalan görevli, aynı zamanda "Unutulmadın” mesajını da götürüyordu.
Bugün o kapılar artık çalınmıyor.
Mutlaka bir sebebi vardır!
Elbette belediyelerin bütçe sıkıntıları olabilir, personel eksikliği yaşanabilir ya da öncelikler değişebilir. Ancak çözüm, hizmeti tamamen kaldırmak olmamalıdır. Hizmet yeniden planlanabilir, ihtiyaç sahibi vatandaşlarla sınırlandırılabilir, randevu sistemi uygulanabilir veya gönüllü kuruluşlarla iş birliği yapılabilir. Önemli olan, yaşlı vatandaşın kendisini yalnız hissetmemesidir.
Sosyal belediyecilik; ihtiyaç duyulan anda vatandaşın yanında olmak, onun yükünü hafifletmek ve insan onuruna yakışır bir yaşam sürmesine katkı sağlamaktır. Özellikle yaşlılara yönelik hizmetler, belediyelerin vazgeçmemesi gereken hatta güçlendirmesi gereken hizmetlerdir.
Bir yaşlı karı kocanın, günlerce temizleyemediği evinde sağlıksız şartlarda yaşaması, hiçbir tasarruf hesabıyla açıklanamaz. Çünkü burada mesele temizlik değil; insan onuru, sağlık ve hemşehriye vefadır.
Bu nedenle sizden istenen, büyük bütçeli bir yatırım değildir.
İstenen; yaşlıların kapısını yeniden çalan bir ekiptir.
Belki haftada bir...
Belki ayda bir...
Ama mutlaka düzenli olarak.
Çünkü yaşlılarımızın ihtiyacı sadece temiz bir ev değildir. Hatırlandıklarını hissetmektir.
Malatya'nın her mahallesinde, her sokağında, sessizce yaşayan büyüklerimiz var. Onlar yıllarca bu şehre emek verdiler; tarlasında çalıştılar, dükkân açtılar, çocuk yetiştirdiler, vergi ödediler, asker uğurladılar, bayrak taşıdılar. Şimdi sıra bu şehrin onlara vefa göstermesindedir.
Sayın Başkan,
Bugün güçlü olan herkes, yarının yaşlı adayıdır. Bugün bir yaşlının kapısını çalmayan toplum, yarın kendi kapısını çalacak kimseyi bulamayabilir.
Malatya'nın yeniden ayağa kalkma mücadelesi verdiği bu günlerde, yaşlılara yönelik ev temizliği ve destek hizmetlerinin yeniden başlatılması sadece sosyal bir proje değil, aynı zamanda vicdani bir sorumluluktur.
Çünkü medeniyet; en güçlüye değil, en çok desteğe ihtiyaç duyana uzatılan el ile ölçülür. Yaşlılarımız yük değil, bu şehrin hafızasıdır. Onlara sahip çıkmak ise hepimizin ortak görevidir.
Belediyecilik bazen bir kaldırım yapmak, bazen bir park açmaktır. Ama bazen de yaşlı bir insanın kapısını çalıp, "Bir ihtiyacınız var mı?" diye sormaktır.
İnanıyorum ki bu hizmetin yeniden hayata geçirilmesi, yalnızca birkaç evi değil, birçok gönlü de temizleyecektir.
Çünkü belediyeler yollar yaparak şehirleri büyütür, vefa göstererek tarih yazar.
Malatya, vefasıyla anılan bir şehir olmayı hak ediyor.
"Yaşlılarımıza uzatılan her yardım eli, aslında Malatya'nın vicdanına uzatılmış bir eldir. Malatya’nın binalarla değil, büyüklerine gösterdikleri vefayla hatırlanması dileğiyle."
