Et alırken tüketicilerin büyük bir çoğunluğu öncelikle yağsız parçaları arıyor ve ardından kasaba ürünün taze olup olmadığını soruyor. Oysa deneyimli kasaplar bu alışkanlığın her zaman doğru sonuç vermediğini, ete ilk bakışta çok daha farklı ayrıntıların incelenmesini öneriyor. Seçim yaparken sadece satıcının yönlendirmesine bağlı kalmamak gerekiyor. Rengi ve kokuyu mutlaka kontrol edip, parçanın genel görünümünü süzmek doğru ürüne ulaşmayı kolaylaştırıyor.
Tüketiciler arasındaki yağın tamamen kötü olduğu inancı gerçeği yansıtmıyor. Pişirme aşamasında bu doku yemeğe lezzet ve sululuk katıyor. Bazı kesimlerde dokular arasına dağılan yağlar sonucu doğrudan etkiliyor. Uzmanlar da miktarından ziyade yağın nasıl göründüğüne bakıyor. Taze bir parçada yağın temiz ve doğal durması bekleniyor. Alışılmadık renkler veya tuhaf dokular varsa o ürünün çok daha dikkatli incelenmesi isteniyor.
TAZELİĞİ ELE VEREN İŞARETLER
Alışveriş sırasında en pratik gözlem noktalarından biri etin yüzeyindeki renktir. Hayvanın türüne veya kesim bölgesine göre farklı tonlar gözlemlenebiliyor. Belirli bir rengi görmek kesin bir bozulma kanıtı sayılmasa da doğal olmayan belirgin renk değişimleri uyarı işareti kabul ediliyor. Reyonda karar verirken rengini iyice görmeden ürünü satın almamak kasapların temel kuralını oluşturuyor.
Satın alma aşamasında üç kriteri sırayla denetlemek gerekiyor. İlk olarak etin kendi türüne uygun, doğal ve homojen bir yüzeye sahip olup olmadığı incelenmeli. İkinci adımda ürünün kokusuna bakılması öneriliyor; taze bir parçada rahatsız edici hiçbir koku bulunmaması gerekiyor. Kötü koku hissedildiğinde o parçayı almamak en güvenli yol sayılıyor. Son olarak etin nasıl temizlendiği ve gözle görülür bir bozulma belirtisi taşıyıp taşımadığı inceleniyor. Satıcının sözlerine koşulsuz inanmak yerine, birkaç saniye ayırarak bu kriterleri gözden geçirmek yanlış tercih riskini azaltıyor.
