Kültürel ve doğal zenginlikleriyle Mezopotamya’nın saklı kalmış hazinelerinden biri olan Baskil, 1926 yılında ilçe statüsü kazanmıştır. Adını bölgede yaşayan Herdi aşiretine bağlı, Baskil oymağından alan köy, zamanla merkez konumuna gelmiş ve yöre halkının yaşam merkezi hâline dönüşmüş. Yapılan arkeolojik çalışmalara göre, geçmişi Tunç Çağı’na kadar uzanan Baskil, sınırları içerisinde höyükleri, kale kalıntılarını barındırıyor. Hitit, Asur, Roma ve Bizans dönemlerine ait izler taşıyan Baskil, özellikle Tomisa Kalesi ve Körpınar Höyüğü ile tarih sayfasında önemli bir yer alıyor.
BASKİL’İN FIRAT NEHRİ’NE BAKAN KANYONLARI
Tarihi izleriyle olduğu kadar doğal yapısıyla da dikkat çeken Baskil, Fırat Nehri boyunca uzanan Karaleylek ve Saklıkapı Kanyonlarıyla hem doğa tutkunlarını hem de tarih meraklılarını kendine çekiyor. Fırat Nehri kıyısında yaklaşık üç kilometre boyunca uzanan Karaleylek Kanyonu, yaz aylarında ‘Kara Leylek’ göçmen kuşlarına da ev sahipliği yapıyor. Kanyon boyunca Fırat Nehri’ne bakan mağaralarda ilçenin tarihi hakkında bilgi verirken, doğallığıyla da herkesi büyülüyor.
BASKİL BİRÇOK TÜRBE VE ZİYARETE DE EV SAHİPLİĞİ YAPIYOR
Kültürel anlamda da oldukça zengin olan ilçe, birçok türbe ve ziyaret yerini de sınırları içerisinde barındırıyor. Hz. Muhammed’in amcası Hz. Abbas’ın soyundan geldiği söylenen Şeyh Hacı Hasan Baba, Hz. Hüseyin’in neslinden gelen ve “Seyyid” olduğu söylenen Şeyh Musa Herdi ve Teslim Abdal gibi manevi şahsiyetlere ait türbeler, hem bölge halkı hem de ziyaretçiler tarafından sıkça ziyaret ediliyor. Bu türbeler dışında; Kırk Dutlar, Sıdkı Bütün Zeynep Türbesi, Delik Taş, Pir Kemal Türbesi, Molla Süleyman Mezarı, Şeyh Ahmed Dede, Derviş Ali, Gül Mustafa, Kul Mustafa, Deli Kız, Deli Hamza, Arap Baba - Çoban Baba - Kahlık Baba - Geyik Baba, Hızır Baba Nişangâhı, Celal Dede Mezarı, Yusuf Baba Türbeleri de ilçe sınırları içerisindedir.
BASKİL’DE TARIM VE HAYVANCILIK
Tarihiyle, doğasıyla ve insanıyla sıcak bir Anadolu ilçesi olan Baskil’in ekonomisi ise ağırlıklı olarak tarıma ve hayvancılığa dayanıyor. İlçe arazilerinin yüzde 55’ini meralar, yüzde 33’ünü tarım alanları, yüzde 6’sını orman ve fundalık geri kalanını ise su satıhları, taşlık-kayalık bölgeler ve yerleşim alanları oluşturmaktadır. İlçe tarım alanlarının yüzde 10’unda buğday, arpa ve baklagiller gibi kuru tarım yapılırken, bahçe tarımında çok nadir başka meyveler bulunsa da genel anlamda kayısı tarımı yapılır. İlçenin en büyük geçim kaynağı olan kayısı, nehir ve akarsularla sulanıyor. Son zamanlarda devlet desteğiyle ahır hayvancılığına yönelen ilçede, genellikle mera hayvancılığı yapılıyor.
