Çocuklarımız için, içine doğup büyüdükleri zamanın şartları öyle süratli akıp değişiyor ki; her zamankinden daha çok anne baba rehberliğine desteğine ihtiyaçları oluyor…
Şimdiki çocuklar gerçekten donanımlı ve akıllılar, tam da bunun için desteğimize daha fazla ihtiyaçları var. Onları boş bırakmak hiç bu kadarda tehlikeli olmamıştı…
Evet, boş bırakmayalım sıkmaya da gelmiyorlar ki…
Boş bırakmayacağız…
Bunaltmayacağız…
Aslında bu bir problem…
Yapmamız gereken şey;
Kabullenmek.
Zamanın şartlarının çok değiştiğini ve hızla da değişmeye devam edeceğini kabul etmeliyiz.
Mevcut şartlardan daha sağlam adımlar ata bilsinler diye temellerini her zamankinden daha sağlam atmalıyız.
“Ah bu zamane çocukları…”
“Bizim zamanımızda…”
İle başlayan cümlelerimizden vazgeçmeliyiz.
Bu tavır bu zamanın çocuğuna oldukça itici gelebiliyor.
Evet, çocuklarımız zamane çocukları…
Çocuklarımızı kendi çağımızın gerçeklerini çekmek, ısrarımızdan bir an evvel vazgeçip bizlerin onların çağına hızla ayak uydurması gerekmektedir.
Yoksa aramızdaki mesafe hızla artacaktır.
Bu öyle bir mesafe ki…
Bizim anne babalarımızın 30 -40 senelik süreçlerde şahit olduğu değişimleri bizler belki 3-5 şahit oluyoruz.
Mesafeyi kısaltmanın tek yolu karşımızdakini çekmek değildir.
Bazen ilerlemekte mesafeyi kısalta bilir…
İşte kabullenmek bu…
Sevgiyle…
