…

Spor ve de özellikle Malatyaspor sevdası yüzünden, çok çalışamadığı için olsa gerek emekli maaşının çok düşük olduğundan bahsederdi Amigo Yusuf.

Daha sonraki yıllarda Diyarbakırlıları kıramayıp bir süre Diyarbakırspor'un amigoluğunu da yapmıştır. Diyarbakır hikayesi şöyle başlamıştır;

1972-1973 sezonu ve son maç, Malatyaspor Yenimahalle ile oynayacak, Diyarbakırspor da Rizespor ile. Bizim şampiyon olmamız için, Malatyaspor'un galibiyeti yeterli değil, aynı zamanda Rizespor'un da yenilmesi lazım.

O dönem, Diyarbakır’daki hava bizim aleyhimize, neden derseniz, Malatya'daki maçta, Diyarbakır seyircisine yapılan kötü muamele tüm Diyarbakırlıları kızdırmış, kamuoyu ve basın, Malatya'ya kızgınlıklarından dolayı Rizespor'un şampiyon olmasını istiyorlar.

Bu olayı lehimize çeviremezsek bir yıllık emeğin heba olup gideceğini bilen yönetim bir organize yapar. Yapılan organizeye göre Malatya'dan büyük bir taraftar kitlesi buraya getirtilecek, Malatyaspor bayrağı flaması kullanmadan, Diyarbakırspor taraftarları arasında tribünün çeşitli köşelerini dolduracaklar.

Maç günü gelmiştir ve Amigo Yusuf Diyarbakırspor formasını giyerek sahaya çıkar, fakat seyircinin çok büyük menfi tezahüratları ve Rize şampiyon sloganları arasında sahayı terketmek zorunda kalır.

Daha sonra, Malatya'da her zaman yaptığı gibi kapalı tribünün ön duvarına çıkarak duygu yüklü bir konuşma yapar. Komşuluğumuzdan dem vurarak dostluğumuzu anlatır. Tribündeki gizli Malatya'lıların alkışlarına, toplum psikolojisi uyarınca tüm tribün katılınca bir anda stattaki hava Malatyaspor lehine değişir. Bunun üzerine Amigo Yusuf sahanın ortasına geçer ve bir maestro gibi Diyarbakır seyircisini coşturur.

Sonuç mu? Diyarbakırspor 1-Rizespor 0

Malatyaspor o sene şampiyon.

Şu an ki Yeni Malatyaspor'un Malatya Belediyespor, benim de başkanı olduğum günlerde Yusuf abiyi kulüp müdürü olarak işe almıştım, hem maddi yönden rahatlamış, hem de hala spor alanında daha bitmedim, bir şeyler yapabiliyorum, bir işe yarıyorum duygusuyla manevi olarak rahatlamıştı. Özellikle voleybol takımımızla olağanüstü ilgilenmiş ve takımımızın birinci lige çıkmasında çok büyük katkı sağlamıştır. Benden sonra işten çıkarıldığını duydum.

Amigoluk yaptığı yıllarda, kendini maçın atmosferine öyle bir kaptırırdı ki, herkes onun alkol alıp sahaya çıktığını zannederdi.

İşte, bir diğer bilmediğiniz konu da buydu, Yusuf Mor hayatı boyunca ağzına damla içki koymamış bir kişidir.

Allah sağlıklı uzun ömürler versin,

Selam olsun Malatya'mın güzel insanlarına...