Çocukların, camiye daha çok ilgi gösterdiği Ramazan ayında ve özellikle teravihlerde, namazın uzunluğu sebebiyle dikkatlerinin dağılması, kıkırdamaları ve aralarında fısıldaşmaları sonucunda selama kadar sabredip, selam verince çocuklara haddini bildiren, azarlayan ve hatta kolundan tutup camiden atan ve onların camiden soğumasına neden olan tiplerimiz var.
Sanki çocukken kendisi camide hiç gülmemiş, camide fısıldaşmamış gibi.
Birilerinin bunlara, çocuklara saygı duymayı öğretmesi gerekmez mi?
Peygamberimiz (SAV), bir sabah namazında, Felak ve Nas surelerini okuyunca cemaat sorar;
"Ya Muhammed, namaz mı kısaldı?”
Çünkü peygamberimiz sabah namazlarında genellikle uzun sureler okurdu.
"Yok namazla ilgili bir değişiklik yok, fakat arka sıralardan bir çocuk sesi duydum, annesini rahatsız ediyordu. Acıkmış olabilir veya başka bir ihtiyacı olabilir, diye düşündüm, onun için namazı kısa tuttum.” diyen veya
Cuma hutbesi sırasında yuvarlana yuvarlana mescide giren, torunları Hasan ve Hüseyin efendilerimizi kucağına alıp hutbeyi bu şekilde tamamlayan bir Peygamber.
Allahu-Ekber,
Böyle bir psikoloji bilgisine sahip olan Peygamberin,
çocukları camiden kovan ümmeti...
Veleddalinamin...
Sözün bittiği yer...
Cami bahçelerinde çocuk seslerinin eksik olmadığı camiler görmek dileğiyle...
Selam olsun Malatya'mın güzel insanlarına...
