Ortaokul 8. sınıftayım o zamanlar.
Yanlış hatırlamıyorsam sınıfta 38 kişiyiz.
Daha çocuk yaşlardayız ama hepimizin boyu yavaş yavaş uzamaya başlıyor.
Bir tek 3 kişinin boyu uzamıyor; 3’ü de hep dalga konusu.
Ama birisi zehir gibi, kimse karışamıyor, laf söyleyemiyor; inanılmaz zeki çocuk.
Sınıfın en çalışkanı ve doğal olarak dokunulmaz kendisi.
Boyu kısa olmasına rağmen hep en arka sırada oturuyor. Hocalar ne yapsalar da yerini değiştirtemiyorlar.
Hoca soru sorduğu zaman da onu görebilsinler diye ayağa kalkarak parmak kaldırıyor.
Zeki olduğu için herkesi de güldürebiliyor; sadece sınıfın değil, okulun da gözdesi yani.
Galiba bir dönem sınıf başkanlığı bile yapıyor.
Sınıfta bir dakika bile yerinde duramıyor. Bildiğimiz hiperaktif.
Matematiği de süper…
Umut Manz…
***
Oldum olası matematikte başarılı olamadım. Matematiği çok sevdiğim halde başarılı olamadım.
Ama Türkçe dersim inanılmaz…
O yüzden Umut’la sınavlarda yan yana oturuyoruz o zamanlar.
O matematikten, ben Türkçe’den kopya veriyorum.
Olduğu kadar…
Bir gün kopya çekerken hocaya yakalanıyoruz.
Hoca bağırıyor:
-“Umut senden hiç beklemezdim!”
Umut yine tırnaklarını yemeye başlıyor.
Bakamıyor hocanın yüzüne.
Hoca bana ise hiç bakmıyor. Şaşırıyorum ama idrak etmek kolay; çünkü Umut çalışkan, zeki ve dokunulmaz.
Kimse kıskanmıyor da onu. O kadar sakin ki, zaten herkesin arkadaşı.
O dersten geçiyoruz ama Umut özür dilemeyi ihmal etmiyor hocadan.
Sonra yine kopya…
***
Liseye geçiyoruz sonra ve ayrı okullara...
Yıllar sonra kızlarla karşılaşınca soruyoruz, anlatıyoruz birbirimize;
-“Talip ile Canan evlendi.”
-“Zeynep’in çocuğu oldu.”
-“Muhammet matematik okuyor.”
-“Sultan okulu bıraktı.”
-“Umut’u gören, bilen var mı?”
Herkesten haber var ama bir tek Umut’tan haber yok…
***
Geçtiğimiz gün Darende’de bir trafik kazası oldu. Bir polis memuru kazada şehit oldu. Haberi internet sitesinden okudum. Gazeteye geçirdim; o gün defalarca gözüme çarptı haber, ancak bir Fatiha okumaktan başka bir şey yapmadım. Ta ki trafik kazasında hayatını kaybeden kişinin fotoğrafını görene kadar…
-Umut Manz…
-Bu bizim Umut Manz!
Kızlara sordum, evet o Umut Manz…
O hayat dolu çocuk, ismi gibi Umut olan çocuk, annesine ve 3 kardeşine bakan Polis Memuru Umut Manz, Darende’de direksiyon hakimiyetini kaybederek şaranpole yuvarlandı ve hayatını kaybetti.
Sanırım 1 saat önce idrak ettim bu haberi…
Ölüm ne kadar da yakın…
***
Sınıf ve bazen sıra arkadaşım Umut Manz’ın ailesine baş sağlığı diliyorum.
Hoşçakal arkadaşım.
Mekanın cennet olsun Umut Manz…
(Ruhuna bir Fatiha…)
