Yeni Malatyaspor dün istediğini alan bir görüntü koydu ortaya. Çok fazla sıkmadan yorulmadan sadece sonuca giderek büyük takım olmanın avantajını kullandı.
Malatya tribünleri her zamanki gibi muhteşemdi. Muhteşem olan maças gelen taraftarların verdiği enerjiydi ama maç sonunda İrfan Buz’un da dediği gibi kale arkasındaki boş koltuklar tam bir fiyaskoydu.
Günlerdir şehrin bu şampiyonluk yürüyüşüne çağrıda bulunanlar varken, yönetim bilet fiyatlarını indirmişken, neden bu vurdumduymazlık?
Maçın futbol adına konuşacak çok önemli bir bölümü yok. Kulüp tarihinde ilk kez üst üste 5 maç kazanan Yeni Malatyaspor bu kötü istatistiğe bir son verdi ve seriyi 5 maça çıkardı.
Savunmada yine benzer hatalarla gol yeme alışkanlığımız devam etse de neyse ki yediğimizden fazlasını atan bir forvet hattımız var.
Amutu yoksa Mba sahne alıyor, ona bir şey olsa Dialiba çıkıyor. Zaten bu hücum zenginliği de Yeni Malatyaspor’u liderlik potasında tutuyor. Ahmet Burak Solakel ve Amutu’nun yokluğunu çok fazla aradık mı derseniz bence çok aramadık.
Özellikle Mehmet Sak sol bekte çok iyi işler yaptı. Ama zaman zaman savunmadaki görevini aksattı. Eren her zamanki gibi iyi niyetli mücadelesini sürdürse de istediği topları alamadı.
Rakibin tehlikeli olduğu dakikalarda golü bulmamız bizim için büyük bir şanstı. Özellikle Ümraniye’nin siyahi forveti Belleck’in iyi markaj altına alındığını söyleyebilirim. Sadık, Azubuıke ve Yiğitcan bu oyuncunun daha fazla üretken olmasını önledi.
Kısacası sonuç olarak güzel futbol olarak kısır bir maçtı. Ama istediğimizi fazlasıyla aldık. Çünkü bize iyi futbol değil 3 puan lazım. Biz 25 puan yaptık, İrfan Hoca’nın dediği gibi şimdi onlar düşünsün!