Birçok anne baba 'benim onun yaşında hiçbir şeyim yoktu, onun her şeyi olmalı' diyerek çok yanlış bir şekilde çocuğunu yetiştiriyor.
Çocuğun her istediğini almak son derece hatalı bir davranış. İhtiyaç dışı sunulan maddi imkanlar çocuğa fayda yerine zarar verir. Bu yaklaşım çocuğun geleceğini olumsuz etkilemektedir. Birçok şeyin kıymetini bilmiyorlar.
Öğrencilerde çok rastlıyoruz. Çocuğun kalemi yere düşüyor eğilip almıyor, çünkü kalemliğinde ona benzer bir kaç kalem daha var onu almasına gerek yok, o kalemin kıymeti yok. Oysa o kalem tek olsa öyle kıymetli olur ki ya da harçlıkları ile alınmış olsa, çok kıymetli olur.
İhtiyaç dışı sunulan maddi imkanlar çocuğa fayda yerine zarar verir. Bu yaklaşım, çocuğun paranın kıymetini anlamamasına ve kazanmadan kolay elde ettiği için gelecekte çalışma hayatında tembelliğe neden olacaktır.
Çocuklarımızı çok tembel yetiştiriyoruz, yediğinin içtiğinin kıymetini bilmiyorlar, çocuğun her istediğini yaparak onun hayatını da yönetmiş oluyoruz. Onun karar vermesine engel oluyoruz, bu da kişisel gelişimini olumsuz yönde etkiliyor. Çocuğun özerklik yani kendi uyacağı kuralı kendisinin koymasını, yükseltiyoruz.
Çocuk ergenlik döneminde anne babaya kafa tutuyor ve dik başlılığı daha da artıyor. Anne baba da çocukla zıtlaşıyor. Anne baba ile ilişkisi bozuluyor ve gencin hayat ile de ilişkisi bozuluyor. Onun için böyle durumlarda pozitif ilişki kurulmalı.
Çocuğu yönetmeye çalışmak yerine ona yol göstermeli ve kararlarına saygı duymalıyız. Ayrıca unutulmamalı ki her istediği yapılan çocuk demek, mutsuz çocuk demektir.
Mutlu olmayan, doyumsuz çocuklar yetiştiriyoruz. Neyden nasıl mutlu olacaklarını bilemeyen çocuklar yetiştiriyoruz. Çünkü elindekinin kıymetini bilmeden yenisini alıyorsunuz, daha onunla yeterince oynamadan, ona alışamadan yenisi geliyor.
Kıymet bilmeyen çocuklar yetiştiriyoruz. Çok fazla verici olduğumuz için, onun adına her şeyi planlamaya başlıyoruz, onu fanusta yetiştiriyoruz. Bunun karşılığını da ister istemez bekliyoruz.
Çocuğumuza her yaptığımızı gereğinden fazla övmemiz de doğru bir davranış değildir. Çocuklar için alınan her şeyin değeri zamanla önemini yitirir. Fakat anne babanın övgüsü ve takdirini almak çocuktaki olumlu davranışları arttırır.
Çocuklar her istediğini elde edemeyeceklerini öğrenmeliler....
SEVGİYLE...
