Çocuklarınıza sık sık; “sen varsın diye çok mutluyum, seni büyürken izlemek beni çok mutlu ediyor. Benim için çok özelsin, sana bakmak ve büyütmek bana gurur veriyor. Sen hayatımı güzelleştiriyorsun, seni görmek, güzel yüzüne bakmak içimi aydınlatıyor. gibi cümleler kurun. Bunları duyarak büyümek her çocuğun hakkı.” diye geçtiğimiz gün bir yazı okudum, peki hangimiz bunları söylüyoruz.
Çocuklarımıza sevgimizi nasıl göstermeliyiz. Birlikte eğlenin, ona daha çok sarılın, küçük onu mutlu edecek hediyeler alın, abartmayın, sevdiği bir çikolata, içinde küçük seni seviyorum notu onu daha çok mutlu edecektir.
Evinizde düzeni koruyun, tüm çocuklarınıza eşit derecede ilgi gösterin, aynı derecede sevdiğinize eminim ama bunu hissettirin.
Onlar hata yapacak biz düzelteceğiz, hata yaptığınızda bile çocuğunuzu destekleyin, çocuğunuza ilgi gösterin, onla birlikteyken, aklınızda onunla olsun.
Bazen haklı olmalarına izin verin. Özür dileyin hatanızı kabul edin. Beraberken cep telefonu uzağınızda kalsın, telefonla ilgilenmeyin. Şakalaşın, neşelenin beraber. Olumlu olun, tutarsız tepkiler sınır sorunu yaratıyor. Koruyucu tutum başarı hissini engelleyebilir.
Her isteğini yerine getirmek, iyi aile olmak demek değil, SEVGİNİZİ DOĞRU GÖSTERİN...
Sevgi bir insanın bir kişi, durum ya da nesneye ilgi ve bağlılık duygusudur.
Sevginin davranışa yansıyan şekli ise, sevgi dolu gözlerle bakmak, onun her istediğini yapmak, bol para vermek onu çok mutlu etmek değildir. Ya da sevmek değildir.
SEVGİYLE...
