Ben 80’li yıllarda büyüdüm. Ya siz?
Ben 80’li yıllarda büyüdüm. Ya siz?
Nasıl oldu da hayatta kaldık…
Arabaların emniyet kemeri yoktu.
Ön koltuk tehlikeli değil eğlenceliydi binmek için yarışırdık.
Bebek yatakları renkliydi zehirli maddelerle boyanmıştır.
Çocuk kilitleri yoktu.
Bisiklete kasksız binerdik.
Bahçe hortumundan su içerdik, su şişeleri yoktu.
Oyun oynamanın tek şartı akşam ezanı okununca eve gelmek ti. Bir gün bu kuralı kızlarıma söyledim ve dışarı gönderdim ezan okununca gelin dedim ikindi ezanı okununca gelmişlerdi.
Cep telefonu yoktu kimse nerde olduğumuzu bilmiyordu.
Okul öğlen bitiyordu.
Bolca tatlı, tereyağlı, hatta en sevdiğim salçalı ekmek yerdik hiç kilo almazdık çünkü hep dışarıda oynardık ve enerji harcardık.
Suyu aynı bardaktan içer, limonatayı paylaşırdık.
İnternet yoktu mahalleden, okuldan bol arkadaşımız vardı.
Yürüyerek veya bisiklet ile uzakta oturan arkadaşımıza gider orda oynardık saatlerce..
Erkekler maç yapar kızlar ip atlar sek sek oynardık saatlerce, yorulmadan.
Birlikte saklambaç yakalamacılık oynardık tek hissettiğimiz susuzluk olurdu.
Öğrenciler başarılı olamadı mı sınıfta kalıyordu.
Öğretmeni gördük mü korkar mıydık saygıdan dolayı saklanır mıydık?
Öğretmenimizi çok severdik.
Psikolojik sorunlarımız yoktu, başarısız olduğumuzda psikoloğa gitmezdik. Çalışmadığımız için başarısız olduğumuzu bilirdik. Yani çok zeki ama çalışmıyor değildik.
Daha mı özgürdük. Evet.
Peki, nasıl oldu biz hayatta kaldık.
Kişiliğimiz gelişti.
Fakat en önemlisi ne biliyor musunuz
Biz çok mutlu çocuktuk.
Sevgiyle…
