Merhaba Sevgili Okurlar…
Ziya Gökalp İlk Öğretim Okulu´nda 1996 yılında henüz 2.sınıf öğrencisiyken sevmiştim bir şeyler yazıp okumayı. Duvarlara,kağıtlara boş bulduğum her yere ilk fırsatta adımdı yazdığım.
Bilenler hatırlayacaktır, dergiler vardı o zamanlar aylık dergiler ve bunlar belli bir ücret karşılığı alınırdı. Hatta bazen alınamazdı…
Hepimizin hedeflerine ulaşmak için kat ettiği zorlu bir yol vardır mutlaka. Düşe kalka ilerlediği. Bazen yorulup pes edecekken yeniden, yeniden toparlanıp emeklediği. Fakat önemli olan bırakmamaktı, mücadele etmekti.
SONGÜL APAYDIN…İlkokul öğretmenimdi, bu yüreği güzel kadın ve alınamayan dergilerimin adıydı. Okumaya yazmaya olan merakımda minicik ellerimden ilk tutanımdı. Sonra yıllar geçti, o dergiler sayesinde sevdiğim okumayı hiç bırakmadan devam ettim. Ve bir gün yazacağımı umut ederek hep okudum. Başaracağıma inanarak hiç inancımı yitirmeyerek devam ettim.
Şartlarımız ne olursa olsun inanın, isteyin ve gerisini nasip diyerek sabrederek bekleyip görün.
Bana kapılarını açan BUSABAH gazetesine ve çocukluğum diyerek sevdiğim güzel öğretmenim Songül APAYDIN’a sonsuz teşekkürlerimle.
Her pazartesi buluşmak ümidiyle, sevgiyle kalın…
