Çorba hazırlarken su miktarının kontrolden çıkması, yemeğin sulu kalmasına yol açıyor. Tencereye doğrudan nişasta dökmek ise malzeme yapısının topaklanmasıyla sonuçlanıyor. Bu sorunu aşmak için mısır veya buğday nişastasını doğru yöntemle tarifin içerisine dahil etmek gerekiyor.
Küçük bir kasede soğuk suyla pürüzsüz hale getirilen bir yemek kaşığı nişasta, sıcak çorbaya yavaşça döküldüğünde kıvamı kısa sürede topluyor.
Eklenen karışımın topaklanmaması adına tencerenin aralıksız karıştırılması şart. Nişasta ısının etkisiyle hızla koyulaştığı için değişimi birkaç dakika içinde görmek mümkün hale geliyor. Çorbanın gereğinden fazla katılaşmasını engellemek amacıyla nişastalı suyu tek seferde boşaltmak yerine kıvamı kontrol ederek azar azar ilave etmek daha sağlıklı sonuçlar veriyor. Şayet nişasta eklendikten sonra çorba fazla yoğunlaşırsa, az miktarda sıcak su veya et suyu katılarak ideal denge yeniden kurulabiliyor.
HANGİ ÇORBALARDA NASIL UYGULANMALI?
Mutfakta uygulanan bu pratik teknik, özellikle tavuk, sebze, mantar, domates ve kremalı çorba çeşitlerinde etkili sonuçlar veriyor. Pişme sürecinin sonunda sulu kalan bu tarifler, az miktardaki nişasta desteğiyle hızlıca toparlanıyor. Yoğurtlu ve terbiyeli çorbalarda da aynı yöntem kullanılabiliyor. Terbiyeli tariflerde pürüzsüz görünümü korumak için nişastalı sıvıyı çorbaya azar azar yedirmek ve karıştırma işlemini kesmemek gerekiyor.
Mercimek, ezogelin ve tarhana gibi bakliyat bazlı çorbalar ise piştikçe veya bekletildikçe kendi yapısıyla doğal bir şekilde koyulaşma eğilimi gösteriyor. Bu nedenle bakliyatlı çorbaların suyunu ayarlamak için acele etmeyip tencereyi birkaç dakika daha kaynatmak öneriliyor. Kaynama süresine rağmen sulu kalan çorbalara ise diğer tariflere kıyasla daha az miktarda nişasta eklenmesi tavsiye ediliyor.
