Başımız sıkışınca, canımızla sınanınca ya da aklımıza gelen ilk sağlık probleminde 112 imdadımıza yetişir.

Çocuklara ilk öğrettiğimiz telefon numarasıdır 112. Her ne kadar ambulans görünce yol vermeyi, acil yardım çalışanlarına saygı duymayı öğrenemesek de işimiz düşünce, derdimiz olunca onlardan iyisi yok.

Ne ilginçtir ki onların derdini dinleyende yok. Uzaktan bakınca “Ohhh mis gibi meslek, bir gün çalış iki gün yat, fazla çalışınca mesaini al, maaşın iyi...” yorumları yapılıyor. İşin aslı hiç öyle değil aslında.

Mesela canımızı onlara emanet ediyoruz bunun onlara ne kadar büyük bir yük getirdiğini hiç düşündünüz mü? Gittiği vakalarda (intihar, kaza, ölüm) yaşadığı travmaları düşündünüz mü?

Örneğin geçen sene Kanalboyu’nda bir kafede çıkan silahlı çatışmada sağlık görevlilerinin rehin alındığını, tehdit altında can kurtarmaya çalıştıklarını, şiddete maruz kaldıklarını biliyor muydunuz? Bilmiyorduk, ben de bilmiyordum ama bilmeliydik.

Can kurtarmak için canlarını hiçe sayan 112 Acil ekibinin sessiz yakarışına kulak vermeliydik. Sağ olsun bazı meslek büyüklerim, meslektaşlarım Malatya’da sanki çomak sokulacak başka delik yokmuş gibi kafayı sağlık çalışanlarına takmış.

Giydikleri terlik, bayan görevlilerin açık saçları, üstlerindeki hırka kurtardıkları hayatlardan daha büyük önem taşımış bazıları için. Gittikleri bir olayda neden ayaklarında terlik varmış? Yaz günü saatlerce ayakkabıda kalamamıştır, ayağında bir rahatsızlık vardır, ayakkabısı kopmuştur, ıslanmıştır bunların hepsi olabilir. Sonuçta görevini vaktinde ve layıkıyla yerine getirdiğine göre kime ne terlikten. Hastaya müdahale ederken saçları açıkmış. Tokası kırılmıştır, istasyondan acil çıkış yaptığı için saçlarına vakit ayıramamıştır (istasyon içerisi kimseyi ilgilendirmez herhalde). Saçları hastayı rahatsız etmediğine göre, o an işine engel olmadığına göre kime ne saçlardan. Ve daha nicesi.

Amaç üzüm yemek değil bağcıyı dövmek. Ambulansa yol vermeyenlere, hastaya müdahale etmek isteyen sağlık görevlisine şiddet uygulayana, dükkanının önüne ambulansın park etmesine izin vermeyen esnafa, elinde sedyeyle koşturan bayan sağlıkçılara asılan, laf atan hadsizlere takılalım, bu sorunlarla uğraşıp çözüm arayarak 112’ye yardım etmek adına gündeme taşıyalım onları.

Çalışma şartlarını, ailelerini, aldıkları sorumlulukları, yaşlarını ve psikolojilerini düşünerek hareket edip yaklaşalım.

En önemlisi onlar görev başındayken onlara saygı duyalım.