Geçen hafta ki köşe yazımda eğitim sistemini eleştirmiştim.
Özellikle çocukların içindeki büyük cevherleri kendi elimizle yok ettiğimizi söyleyebilirim.
Her çocuğun kendi içinde kimsenin sahip olmadığı büyük bir cevher var. Asıl sorun şurada ki biz bu cevhere nasıl ulaşacağımızı bilmiyoruz. Bu cevheri nasıl işleyeceğimizi bilmiyoruz.
Şanslı olan çocuklar bilinçli ebeveynlerle bu mücevhere yaklaşmayı başarabiliyor. Şansız olan çocuklar ise çevresel faktörlerle sahip olduğu bu değerli madeni daha derinlere gömmek zorunda kalıyor. Bunun maddiyatla hiçbir ilgisi yok. Doğru ve bilinçli olmak okumaktan araştırmaktan ve kendini geliştirmekten geçmektedir.
Yaşamın sorumluluklarını alabilmeyi öğrenmek, zorlukları kambur gibi görmek değil onların bizi geliştiren yollar olarak görmek bizi hep daha güçlü yapar. Özellikle çocuklarımıza sorumluluk verirken onların işlerini zorlaştırdığınızı düşünmeyin. Tam tersi onları daha güçlü ve içinde ki cevhere yakınlaştıran yollar olduğunu unutmayın.
Özellikle kültürümüzde ortaokula gelmiş bir çocuğu bile okula gönderirken ayakkabı giydirmesine kadar yapmaya çalışıyoruz. Sanki onların işini ne kadar çok yaparsak onlar için o kadar iyi ebeveyn olacakmışız gibi.
Bizim en büyük sorunlarımızdan biride bu.
Bir önceki yazılarımda her çocuğun yaşına göre yapabileceği becerileri de paylaşmıştım. Çocuklarınıza görev ve sorumluluk verin ev temizliği yaptırın işlerinden kendi sorumlu olması için onlara fırsat verin.
