Bir psikoloğa göre, aileler iyi ve kötü aileler olarak ikiye ayrılırlar. İyi aileler bilgi kaynaklarının dışarıdakiler ve aile üyeleri tarafından özgürce paylaşıldığı açık sistemlerdir. Kurallar ailedeki değişikliklere ve aile üyelerinin ihtiyaçlarına uygundur. İyi ailelerde bir çocuk sevilip sevilmediğini düşünmez bile.
Kötü aileler bilginin ve kaynakların özgürce paylaşılmadığı, bilginin dışarıdan ve bazı aile bireylerinden gizlendiği kapalı sistemlerdir. Bu tür ailelerde çok az şey konuşulur. Konuşulanlar ise incitici, yanıltıcı ve anlamsızdır. Ailelerin nerelerden geldiği belli olmayan ve herkesin sıkı sıkıya bağlı bulunduğu katı kuralları vardır. Çocuklar bu kuralları anlamaya ve kurallara uyum sağlamaya çalışırlar. Kötü ailelerde çocuk, varlığını sürdürebilmek için ailenin tercih ettiği davranışları göstermeye başlar.
Kötü ailelerdeki çocuklar 4 tür davranış gösterirler: Yatıştırıcı, suçlayıcı, aşırı mantıklı ve ilgi dağıtıcı. Bu davranış türlerinin tamamı savunmacıdır, çocuğun gerçek duygularını yansıtmaz. Gerçek duygular savunmacı 4 davranıştan birisinin arkasına gizlenir.
Yatıştırıcı davranışın tek hedefi herkesin mutlu olmasını isteyen bir davranış türüdür. Çocuk görünürde arkadaş canlısı ve destekleyicidir. Çocuk başka insanların ihtiyaçlarına cevap verirken kendisini ihmal eder. Bir zaman sonra, çocuk neye ihtiyacı olduğunu bile bilemez. Bu çocuklar kendilerinden vazgeçmişlerdir. Çocuklar ne pahasına olursa olsun çatışmadan kaçınırlar. Çocukların adeta başka insanların yıpranmış sinirlerini rahatlatmak, suçlanmasalar bile devamlı özür dilemek ve başkalarının saldırılarını savuşturmak görevidir.
Çocukta yatıştırıcı kişilikle suçlayıcı kişilik sanki ayrılmaz. Suçlayıcı kişilik her zaman suçu başkasına atar, yatıştırıcı da suçu hemen kabul eder. Gerek yatıştırıcı ve gerekse suçlayıcı kişilikte çocuklar kendilerini gerçekten iyi hissetmezler, fakat geçici bir rahatlama içerisine girerler. Yatıştırıcı başkaları mutlu olduğunda kendini rahat hisseder, suçlayıcı ise diğerleri kendisine itaat ettiğinde ve suçu üstlendiğinde mutlu olacaktır.
Aşırı mantıklı birisi, dışarıdan mantıklı görünür. Sosyal yönleri yoktur. Herkesin kurallara uymasını isterler.
Dördüncü davranış türü ilgi dağıtıcıdır. Bu kişiler alakasız konulara balıklama atlarlar ve her şeye güler geçerler.
Kötü ailelerin çocuklarının ve yetişkinlerinin sevecen ve ilgili davranışları sonunda, çocuğu veya yetişkini incitecek veya ihmal edilmiş hissettirecek sonuçlar veriyorsa, çocuk veya yetişkin ihtiyaçlarının farkına vararak kendilerine bir yön vermelidirler.
İyi aileler iyi, kötü aileler kötü çocuklar veya yetişkinler büyütüyorlar.
