Kurban bayramına sayılı günler kaldı. Çocukluğumuzdaki kadar olmasa da bayramlar hala güzel benim için. 90’lı yıllarda insan ilişkileri samimi ve sıcaktı.
Kurban bayramına sayılı günler kaldı. Çocukluğumuzdaki kadar olmasa da bayramlar hala güzel benim için. 90’lı yıllarda insan ilişkileri samimi ve sıcaktı.
O yıllarda bayramlar tüm insanlar için birlik, beraberlik günleriydi. Haftalar öncesinde bir bayram telaşı sarardı herkesi, çocukları bir heyecan alırdı, yeni kıyafetlere sahip olmanın verdiği mutluluk on metre öteden görülürdü.
Kim bilir belki de bu sebeple iple çekilirdi bayramlar. Sabahın erken saatinde kalkıp, sevinçle giyinip şeker toplamaya giden çocuklardık biz. Mahallemizde herkes birbirini tanır, samimiyet gösterirdi. Bütün akraba, komşu ziyaretleri yapılırdı. Büyük bayram sofraları kurulur, o sofralar eşliğinde muhteşem sohbetler edilirdi. Evet belki eski bayramlar artık yok ama yine de bayram deyince insanın içini bir huzur kaplıyor.
Kurban bayramında insanlar birbirlerine hem maddi, hem manevi yönden çok yakın olurlar. Yardımlaşma ve dayanışma üst safhadadır. Maddi durumları elverişli olan insanlar kurban keserek, kurban kesemeyen akrabalarına, komşularına, dostlarına, hatta binlerce kilometre uzaktaki Müslümanlara yardımda bulunur, onları mutlu ederler ve bayram vesilesiyle birçok iyilik yapılmış olur. Kurban Bayramı insanların birbirleri ile dayanışma içinde olmalarının en güzel örneğidir.
Her ne kadar bayramları sevsek geldiği için heyecanlansak da biz bu bayramı da buruk geçireceğiz. Depremin üzerinden 136 gün geçmesine rağmen yitip giden canlarımızı unutamıyoruz. Eksik, yarım, yaralı kaldık. Umarım gelecek bayramlar çok daha güzel günlerle gelir.
Herkese iyi bayramlar…
