‘Nereden nereye’ başlıklı köşe yazımı sezonun ilk yarısında kaleme alırken, İrfan hocanın elindeki kısıtlı kadroya rağmen başarılı olduğunu öne çıkarmıştım. O yazı sadece 1-2 haftalık süreç için değil, kötü günde ekibimizin başına gelen ve gözle görülür sıçrama yapan takıma atfen olsa bile, en büyük payı kendisine yakıştırdığım bir yazıydı.
Şimdi de aynı şeyi yazıyorum. ‘Nereden nereye’ İlk yarıyı sıralamada 21 puanla düşmeme adına rahat diyebileceğimiz bir yerde bitiren takımımız ikinci yarının ilk 3 maçında sıfır çekerek düşme potasına girdi. Herkes ikinci yarıda takıma çok sayıda transfer yapıldığını ve artık üst sıralar için oynayacağımızı umut ederken, böylesine bir safhaya nasıl geldik?
Kimsenin iyi niyetinden şüphemiz olmasa da, transferde yapılan hataları da göz ardı etmemek lazım. Demek ki öyle ara transferde 8 oyuncu almakla işler istediğimiz gibi rayında gitmiyor, bir bütünlük sağlanıp sahada istenilen sonuçlar alınmıyor. Bu futbolcuların ne kadar hazır oldukları, takımın dokusuna uygunlukları ve en önemlisi isimleri olsa bile birbirlerini tamamlayan değil, birbirlerine benzeyen futbolcular olması böyle sıkıntılar yaşamamıza vesile oluyor.
İrfan hocanın tıpkı ilk yarıda olduğu gibi artık bu kadrodan puanlar alabilecek nasıl bir on bir çıkar, nasıl bir sistemle oynanır en iyi şekilde karar vermesi gerekir. Tabi ki geçen 3 maçı referans almak önemlidir. Aksi takdirde kaybedilen son 4 maç öncesi belki bolca kredisi olduğunu düşündüğümüz İrfan hocanın bu karşılaşmanın sonucuna göre kredisi tükenmiş olabilir. Çünkü futbolda dün yoktur. Umarım Karabük maçının skoru hem kendisi için tabi en önemlisi takımımız için olumlu biter de rahat bir nefes alırız.
Dostluklar bozulmasın!
Pazar günü oynanan 44 Malatyaspor-Yeşilyurtspor karşılaşmasını skor 3-1 olana kadar izledim. Maç artık bitti diyerek de son 5 dakikasını izlemedim. Gerçi müsabaka 20. dakika dolmadan 44 Malatyasporlu yabancı oyuncunun atılması ile Yeşilyurtspor’un lehine tescillenmişti diyebilirim. Maça başlarken de Yeşilyurtspor sezon başındaki kadrosundan çok oyuncu kaybeden ve parasal sıkıntı içinde bulunan 44 Malatyaspor’a göre daha avantajlıydı.
Yabancı oyuncunun atılacağını dışarıdan herkes gördü, lakin bir tek yedek kulübesi göremedi. Savaş’ ın ikinci sarıdan atılması ise 44 Malatyaspor’ un direncini kırdı ve Yeşilyurtspor üst üste bulduğu gollerle karşılaşmayı 4-1 kazanmış oldu.
Kim kazanır veya kaybeder ona bakmadan şunu söylemek istiyorum ki; Malatya takımları arasında oynanan maçlarda alınan neticeler birilerini sevindirir, birilerini üzerken daha sonrasında yüz yüze bakacak olan hocalar, futbolcular, idareciler ve taraftarların başka bir ortamda bir araya gelebilecek davranışı sergilemeleri önemlidir.
Dün oynanan Yeşilyurtspor–Adıyaman 1954 müsabakası ise mücadele yönünden kora kor olsa da pozisyon açısından kısır ve zevksizdi. Şampiyonluğa oynayan Adıyaman takımı 0-0 biten maçın ardından 2 puan kaybetti. Yeşilyurt açısından bakıldığında 1 puan aldıklarını söyleyebilirim.