“Kalbimizle duamızla Mehmetçiğin yanındayız”

Pazar gününü benim için en anlamlı kılan cümle buydu.

Tribünler kırmızı beyaz, kalpler vatan aşkıyla doluydu.

Bedenler statta, yürekler Afrin’de idi.

Herkesin gözleri sahada, duaları şanlı Mehmetçiğiyleydi.

Güneşli bir hava, yeşil ve düzgün bir zemin, milli duygularla coşmuş yoğun bir atmosfer vardı. Süper Lig’de haftalardır kaybetmeyen ve oyun yapıları bir birine çok benzeyen iki takımın karşılaşmasında ortaya çıkacak sonuç merakla bekleniyordu.

Sivas’a karşı şansı tutmayan Yeni Malatyaspor, Robinho’suna güvenen Sivasspor’a karşı klasik görüntüsünden biraz uzak başladı maça.

Sadio Diallo’nun orta saha geçişindeki akortsuzluğu Erol Bulut tarafından hemen fark edil ki 38. dakikada Aytaç’ı ısınmaya gönderdi. Aytaç’ın katılımıyla daha lezzetli bir görüntü veren ekibimiz, akan oyunda pas geçişlerini daha iyi yapmaya başladı.

Samet Aybaba, Yeni Malatyaspor’un beton savunmasını Robinho silahını kullanarak delmeye çalışsa da kulübedeki hesap sahaya uymadı. Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan da oldu!

Penaltı ve goller kaçıran Khalid’in son 180 dakikada yaptığı tek olumlu şey yaptırdığı penaltı falan değil, 81. dakikada oyundan çıkarken yerine girecek oyuncuya ve tribüne verdiği pozitif enerjiydi.

11 metre atışında topun gerisine geçen Adem çok fantastik bir vuruşla tabelayı değiştirdi, 4 haftadır kaybetmeyen Sivas’ın fiyakasını bozdu! Top tutuşuyla, pozisyon hazırlayışıyla ve sahiplenişiyle lider oyunculuk görevini layıkla yerine getiriyor.

Bu çocuğu seyrederken alıp yüreğime sokasım geliyor. 40 yıllık Kernekli gibi oynuyor. Kafasını tekmeden, gözünü budaktan esirgemeyen kaplan parçası, kariyerinin zirvesine çıkacağın o günleri dört gözle bekliyorum.

Bu satırların sahibinin kim olduğunu tahmin ettiniz ama gene de yazayım: Cengaver SADIK!

Azubuıke ve Murat Yıldırım’ı ben tribünde izlerken yoruldum, onlar sahada mücadele etmekten yorulmadı. Malatyaspor’un atom karıncılarına selam olsun.

Malatyaspor takımı bir defa 0 – 0’ı Türkiye Liglerinde en iyi oynayan takım. Becerili oyuncu sayısı az olmasına rağmen atak geçişlerini de artık çok iyi yapıyor. Söz konusu devre arası transferi olunca ister istemez camianın eski alışkanlıklardan kalan istekleri ve beklentileri olmuştu.

Oysa Osmanlı ve Sivas maçlarında görüldü ki bu takımın öyle ‘çilek, muz, baba, amca’ transferine çok da ihtiyacı yok. Erol hoca zaten sistemini ve 11’ini oturtmuş durumda. Zorunlu birkaç adam hariç, israfa gerek olmadığını net bir şekilde söyleyebilirim.

Bu da mı tesadüf?

Malatya’da Adil Gevrek yönetimi kupa kaldırıp maç kazandıkça, “Kuş taşa çarptı, çekirge bir zıplar iki zıplar, rakipler bize çalışıyor” gibi çirkin yakıştırmalar yapıldı, adamın başarısı küçümsenmeye çalışıldı!

Ey Sevgili Malatya spor camiası bu 26 puan da mı tesadüf?

Adil Gevrek futbol şansı yüksek birisi, yönetimde yalnız ve kenarları güçsüz, zaman zaman kulüpte amatörce işler oluyor hepsine eyvallah.

Ama el insaf kardeşim, bazen de haklıya hakkını teslim etmek gerekir.

Adam 2.Lig’den ‘çıkaracağım’ dedi çıkardı. TFF 1. Lig’de ‘ilk yıl kalalım’ dedi, kaldı. TFF 1. Lig’de ‘şampiyon olacağız’ dedi, oldu. Şimdi ‘Süper Lig’de kalalım’ diyor ve kalmaya çok yakın 26 puan topladı.

Ben de zaman zaman eleştirdim.

Bundan sonra da eksikleri gördüğümde yine yazacağım.

Ancak sahadaki başarıyı da es geçmeyelim!

Bir bütün olarak top yekün alkışı hak ettiklerini düşünüyorum.

Yönetiminden futbolcusuna, teknik heyetinden malzemecisine, Ali Ravcı’dan çimci Metin’e kadar tüm kulüp çalışanlarını alkışlıyorum...

Başın Sağ Olsun Hemşehrim!

Türk voleybolunun tepesindeki isim değerli hemşehrimiz Akif Üstündağ ablasını kaybetti. Sayın başkana ve kıymetli ailesine baş sağlığı diliyorum. Allah rahmet eylesin...