Bu şehirde olmadığına inandığım spor kamuoyuna sesleniyorum.
Sizler ne için varsınız?
Amatör takıma başka ilden hoca getirdiler konuşmadınız.
Dışarıdan gelen oyuncuya milyarlar verilip, Malatyalılara kıymet bile verilmedi kılınızı kıpırdatmadınız.
Başka hocaya 10 hafta tahammül gösterdiler, Malatyalı hocaya 1, tepki koymadınız!
NEDEN?
Tesis yapılmaz, kimse konuşmaz. Yapılır, yarım bırakılır kimse gene konuşmaz.
Bu şehrin spor değerleri aşağılanır, kimse ayağa kalkmaz.
Genç oyuncunun önü kesilir, haraç alınır gibi para istenir kimse konuşmaz.
Madem hep susacaksınız neden o koltuklardasınız?
Haksızlıklar karşısında konuşmayıp daima güçlünün yanında olacaksanız öteki dünyada nasıl bir hesap vereceksiniz?
KORKUYOR MUSUNUZ?
Geçenlerde Yeşilyurt’un amatör takımlara dahi giden oyunculardan para istediğini, üniversiteye gidenlerden de para talep edip etmediğini yazdım. Arayan arayana, tebrik eden edene. Ama ne hikmetse kimse çıkıp da iki laf edemiyor kamuoyu önünde.
Bu kadar mı cesaretsiz bir toplum oldunuz?
Bu kadar mı acizsiniz?
Herkesin sosyal medya hesabı var. Oraya yemek fotoğrafları atacağınıza iki kelime yazsanıza yüreğiniz yetiyorsa.
NEREDESİNİZ?
Nerede bu memleketin yıllarca kaymağını yiyen 60 yaş üstü futbol adamları...
Nerede bu memleketin çok bilmiş, plaket verilmeyince küsen sözde değerleri...
Nerede bu şehrin ‘konuşsam olay olur’ deyip de tarih boyunca ağzını hiç açmayanları...
Bunlar cevap verecek yüreklilikte olmadıkları için cevabı da ben vereyim.
İKAMETGAHLARI...
Bir güruh takıldıkları çay ve kahve salonlarında göbeğini kaşımakla uğraşıyor!
Bir grup kendi kendilerine verdikleri takma adlarla halı sahada spor yapmakla meşgul!
Bir cenah hala ‘onunla iyi geçinirsem, bununla ilişkim iyi olursa’ 85 yaşında beni de bir yere getirirler beklentisinde!
Bazıları kayıp geçen 90’lı yıllarda öyle deliklere girmişler ki saklandıkları yerden bile çıkamıyor.
Kimileri bukelemun gibi ortam kokluyor. Önce renk belli etmiyor, sonra sistemin rengine bürünüyor.
O YILAN VAR YA O YILAN!
Diğerleri de bana değmeyen yılan bin yıl yaşasın kafasında...
Değer hacılar, amcalar, dedeler, antrenörler, yöneticiler, gazeteciler değer.
Bir gün o yılan size de değer, hatta sokar!
O zaman gelip kamuoyu oluşturalım diye dizimizde ağlamaya hakkınız yok işte.
Bugün gencecik, pırıl pırıl antrenörlerin, oyuncuların hakkı yeniyor, sesiniz çıkmıyor.
Yarın bu sistem değiştiğinde, gerçi siz de değişiyorsunuz sorun yok ya o zaman anlarsınız neyin ne olduğu.
BEYAZ ATLI PRENS!
Herkes sorunları dile getirecek, sistemle, kurumlarla, yöneticilerle kavga edecek birileri arıyor.
Herkes kendileri köşelerden gizli gizli izlerken birileri kavga etsin de son olarak güçlünün yanına gidip, düşene bir tekme de ben atayım diyor.
Onun için Malatya’da kimse ne spor kültüründen ne de camia anlayışından bahsetmesin. Bu şehirde ne antrenörüne, ne yöneticisine, ne de benden yaşça büyük diğer spor paydaşlarına hiç saygım yok artık. (Bir - kaçı hariç)
Çünkü Malatya sporunun daha iyiye gitmesi için hiç bir şey yapmadılar. 2003 yılında başladığım bu meslekte daima enkazlarla karşılaştım.
Haksızlığa sustular, sustukça kötüyü cesaretlendirdiler, cesaretlendirdikçe iyileri bezdirdiler, iyiler kayboldukça piyasa kötülere kaldı.
Bu günah da bu suçta yeter size!
