Rahmetli Nurettin Soykan başkanlığındaki Malatyaspor namağlup birinci lige çıkmış, çıktığı sene ligde tutunmuş, ondan sonraki sene benim de yönetiminde bulunduğum Turan Çevik yönetimi iş başına gelmişti.
Malatyaspor o sene ligi üçüncü bitirmiş, ertesi sene de beşinci olarak tarihine altın harflerle yazılan başarılarını hediye etmişti.
Gerçekten kapak fotoğrafı olarak kullandığım, o günkü ve daha sonrasında ki takımı bugün tabir-i caizse parayla kuramazsınız, öylesine kaliteli ve ahlaklı bir takımdı ki, yöneticisi olmakla övündüğüm takım diye bahsediyorum o günlerden.
Bünyamin Süral, çok sevdiğim sporcularımızdan biriydi. Bünyamin Gaziantep Gaskispor'un teknik direktörlüğünü yaparken, bir maç münasebetiyle Malatya'ya gelmişler ve benim çalıştırdığım otelde konaklamışlardı.
Otele geldiğimde onlar idmana gitmişlerdi. Ben de lobinin arka tarafında dışarıdan gelince hemen görülmeyecek bir yere oturup Bünyamin'i beklemeye başladım. Bir süre sonra kafile geldi ve odalarında istirahate çekildi, en son da Bünyamin göründü, ağzında bir sigara gayet rahat bir tavırla otele girdi ve lobiye doğru birkaç adım atınca beni gördü. O anı görmenizi isterdim inanın o sigarayı saklamak için gösterdiği çabayı görseydiniz, bir çocuğun babasından sigara sakladığını düşünürdünüz, o kadar duygulanmıştım ki anlatamam. Oysa aradan uzun yıllar geçmiş, Bünyamin artık teknik direktör olmuş, ben de yöneticiliği bırakmıştım. Yani bu olgun tavrı göstermese ona kimsenin diyecek bir sözü olmazdı. Demiştim ya kaliteli ve ahlaklı takım diye... .
Kaleci Yaşar, Büyük Metin, Sarı Adnan, Feridun, Oktay, Bünyamin, Zeynel, Feyzullah, Eren, Cavit, Fuat, Malik, Bekir ,İsmail, Levent, Ceyhun ,Ünal ,hemşehrilerimiz Deniz, Mustafa ve ismini hatırlayamadığım bu ayardaki futbolcuları bugün aynı takımda bir düşünün lütfen...
YAZIMIZIN DEVAMI GELECEKTİR...
