Futbolcu, basın mensubu, taraftar, yönetici, futbolsever ne olursanız olun, bu tür maçlardan sonra ruh haliniz tam bir çöküntüdür.
Dün tam da böyle bir maç yaşadık.
Şampiyonluk için umutlandığımız bir dönemde en zayıf gördüğümüz takıma, hem de çok dramatik bir şekilde yenildik.
2 – 1 öne geçtiğimiz maçı uzatmada, 12 haftadır galip gelemeyen bir takıma verdik.
Dün maç sırasında canlı sunduğum “Gol Sesi” programında, Mehmet Türel, Tarsus’un gollerini anlatırken, o kadar sinirlendim ki; kendi kendime “neden bu mesleği seçtim,futbolu neden bu kadar çok sevdim” diye hayıflandım.
Yeni Malatyaspor’u benden daha çok seven, tertemiz duygularla galibiyet isteyen, memleket özlemiyle şampiyonluk bekleyen, binlerce taraftar ne kadar üzüldü tahmin bile etmek istemiyorum.
Futbolcularımıza bu işi neden son haftalara kadar bıraktıkları için kızmalı mıyım, yoksa yıllar sonra bizi son haftalara şampiyonluk umuduyla götürdükleri için teşekkür mü etmeliyim bilemiyorum.
10 kişiyle Tarsus karşısında 2 – 1 öne geçtikleri için onlara şükran mı sunmalıyım, yoksa son 4 dakikada 2 gol nasıl yediler eleştirmeli miyim bilemiyorum.
Bildiğim tek bir şey var dün;
YIKILDIK!
Olayı bu noktaya kadar getirip, böyle bir takıma, böyle bir haftada, böyle bir maçın ardından yenilmek, gerçekten sinir bozucu.
Şampiyonluk artık yok. Tek hedef play off şimdi.
Umarım camiadaki bu yıkılmışlık futbolcularımıza yansımaz ve en azından kalan maçlarımızı kazanarak, Play off’ u tehlikeye atmayız.
Çankırı maçını seyircisiz oynayıp, bu kez Play off için finali Kartal ile oynayacağız. Son hafta Giresun deplasmanı düşündüğümüzde işimiz hiç kolay değil.
Tarsus İdman Yurdu mağlubiyetinin ardından tüm camiamıza geçmiş olsun.
