Sezon başından beri iki işi bir arada yapamadığı için çok eleştirilen Yeni Malatyaspor, Şanlırfaspor karşılaşmasını şiir gibi oynadı.
Aynı zeminde oynanan sadece 7 gün önceki Balıkesirspor maçında gol pozisyonu dahi üretmeden kazanan takım gitmiş, bu kez hem kaçıran hem de goller atan takım gelmişti.
İyi oyun ve skor anlamında Elazığ derbisinden sonra hafızalara kazınan ikinci maçımızdı diyebilirim. Pozitif futbol sergilerken kaybeden, kötü oynarken kazanan çelişkili takım, Şanlıurfa maçında iyi oynayıp bunu da skora yansıtmayı başardı.
İrfan Başaran’ın yokluğunda forvet arkası oynayabilecek tek oyuncumuz Mba’nın bölüm bölüm ortaya çıkması, Guido’nun sonuç üretemese de çizgiyi zorlaması, Sedat, Sadık ve Yiğitcan’in yine kusursuz performansları, Umut Nayir’in varlığın güven vermesi galibiyet yolunda önümüze ışık tuttu.
Daha 3 sene önce UEFA Avrupa Ligi’nde forma giymiş Edinho’nun Şanlıurfaspor’da maça yedek başlaması, her halde konuk takımın bizle kıyaslanamayacak kadar kaliteli bir oyuncu topluluğuna sahip oluşunun en büyük göstergesidir.
Bize göre daha efektif, daha üretken ve etkili görünmelerini zaten maçtan önce kabullenmiştik. Bunun yanından bireysel olarak Lualua, Amin Askar, Ahmet Aras ve Edinho gibi oyunculara alacağımız önlemler bize galibiyeti getirecekti.
Bir takımda 4 – 5 tane skoru değiştirecek yıldız varsa, adam adama savunma ya da paylaşımlar yapamazsınız. O halde takım savunmasını ön planla çıkarmanız gerekir. Sedat, Ali Sakal ve savunmacılarımızın bir birlerine yakın oynayışlarıyla, kendi yarı sahamızın ortası ile ceza sahamız arasında alan savunmasını doğru yaparak, rakibin etkili ayaklarına iğne ucu kadar boşluk vermedik.
Elindeki malzeme bu!
Atılan birkaç şutun dışında ne göbekten ne de kanatlardan gol pozisyonu dahi üretemedi Şanlıurfaspor. İyi bir teknik adamda olması gereken en büyük özelliklerden birisi; maç sahada başlamadan onu kendi dünyasında önceden oynayabilmesidir. İrfan Buz, bazı maçlarda bunu çok iyi başardı. Rakipleri doğru analiz etti, doru imha planı hazırladı. Ancak bazen özelliklede kaybedilen maçlarda oyuncu tercihleri ve hamleleri onun doğru teşhislerini tedaviye çeviremedi. Tabi bunu sadece hocaya bağlamıyorum. Nihayetinde elindeki kadro bu. Düşünün sol önde 2. Ligde bile yedek Hüseyin Kar oynuyor, o yoksa orijinal sol bek Ramazan Kahya forma giyiyor. Alternatifsiz kadroda İrfan Buz’un çaresiz kalmasına neden oluyor.
Doyumsuz bir oyun
Futbol çok güzel aynı zamanda doyumsuz bir oyun. Ligin ilk yarısında, ‘kümede kalalım yeter’ derken, şimdi ‘play off neden olmasın’ boyutuna geldik. Şehirdeki beklentileri artıran oyuncular ve teknik heyettir. Bu maça kadar onlara; ‘helal olsun, şu bütçeyle, bu şartlarda bizi ligde bıraktınız’ diyecekken, bundan sonra belki play off’ a gidemediğimiz için onları eleştirecek duruma geleceğiz. Çok net bir şekilde ligde kaldığımızı söyleyebilirim. Ama burada artık alışkanlıklarımızdan vazgeçmeliyiz.
Play off bizim için olmazsa olmamalı mesela. Daha 6 maç var. Ligde kalışımızın keyfini çıkaralım, genç oyuncuları oynatalım, yine her maça galibiyet için çıkalım ama sadece sonuç endeksli gitmeyelim. 2 gün sonra oynayacağımız Kayseri Erciyesspor müsabakasını galibiyetle kapatmamız halinde zaten istesek de istemesek de play off potasında olacağız. O saatten sonra otomatikmen herkes işi daha sıkı tutacaktır. Ancak eğer bu olmasa da kimse hayal kırıklığı yaşamasın.