Futbolda koşmadan, formaya emek vermeden, terini alnından silmeden kimseye 3 puan vermezler.
Evkur Yeni Malatyaspor’un, Fenerbahçe deplasmanına hiç bu kadar özgüvenli gittiği bir maçı ben hatırlamıyorum.
Belli ki bu özgüven bazı oyunculara fazla gelmiş.
Fenerbahçe varlık içinde yokluk çekiyor.
Tarihin en yeteneksiz oyuncu grubuyla sahadaydı.
Stopersiz Malatyaspor, kötü maç çıkarmadı.
Takım savunmasından çok uzak kalsa da Mina ve Robin ikilisi bireysel olarak çok iyi maç çıkardılar.
Donald gibi isteyen arzulayan oyuncu sayısı fazla olsa Kadıköy mahkeme salonuna dönüşecekti.
Fenerbahçe güven ve şüphe arasında gezinen bir ekip, standardı yok.
Oyun içinde her mevkisi hata yapabilecek durumda.
Nitekim Sadık’ın Rus partneri öyle hatalar yaptı ki, Malatyaspor gelmeyi hep başardı.
Kaçan penaltı sonrası oyunda döndü aslında, fırsatta yakaladı Malatya ama yok mu ah özgüven fazlalığı, yarım bıraktı herkesi. Moses oyuna girince dengeler de değişti.
Oyun bu kez Malatya kalesinde oynanmaya başladı.
Yediğimiz gol tam bir Malatya işiydi.
Sadık indirdi, Mehmet attı.
Sadık’ın son saniyede çizgiden çıkardığı top ise gecenin hareke-tiydi.
Evkur Yeni Malatyaspor forvet almalı, ligin ikinci yarıları çok farklıdır.
Kimse ne oynadığını bilmez, sadece puan odaklanır.
Forvetimiz olsa gecenin sonucu da farklı olurdu.
Maçın hakemi Ali Palabıyık, VAR’la bile hakemlik yapamıyor. Çok net pozisyonlara fullü kararlar verdiler.
Oyun akışını değiştirdiler. Futbolu adil bir oyun olmaktan çıkardılar. Fenerbahçeli oyuncuların hakemi baskı altına alma çalışmaları neden bu hale geldiklerinin ayrı bir göstergesi.
Karakteri ve oyunuyla Malatya’nın kalbini kazanmış Ghilerme’nin oyun içinde yaptığı hatayı iş kazası kabul ediyorum.
Kendin için yapılmasını istemediğin bir şeyi başkasına yapma, yaptırma. 3 puan hiçbir şeydir, saygınlık her şeydir.