Sarp dağların arasına gizlenmiş, engebeli ve kayalık bir araziye sahip olan Kuluncak ilçesi, Malatya haritasında mayıs ayının tartışmasız en soğuk ve en zorlu noktası olarak öne çıkmaktadır. Baharın tatlı yüzü buralara uğramakta bir hayli gecikirken, ayaz ve çamur günlük yaşamın ayrılmaz birer parçasıdır.
KAYISI ÜRETİCİSİ KABUS GÖRÜYOR
Malatya ekonomisinin temel direği olan altın sarısı kayısı, Kuluncak’ın derin vadilerinde büyük bir iklim riski altındadır. Vadilere gece saatlerinde çöken dondurucu hava kütlesi, çiçek açma evresini yeni tamamlamış olan meyve ağaçlarını doğrudan tehdit eder. Üreticiler, hava sıcaklığının eksi derecelere düşeceğini anladıkları an bahçelerine koşarak devasa saman ve lastik ateşleri yakar, suni bir sis tabakasıyla ağaçlarını dondan korumaya çabalarlar.
KONTEYNER KENTLERDE İZOLASYON SAVAŞI
• Geçtiğimiz yıllardaki büyük afetlerden sonra kurulan geçici barınma alanları, ilçenin sert mayıs soğuklarında zorlanıyor.
• Konteynerlerde yaşayan afetzedeler, geceleri eksiye düşen sıcaklıklarda zorluk çekiyor.
• İnce metal duvarların yalıtım yetersizliği, soğuk havayı içeriye alıyor.
• Elektrikli ısıtıcıların sürekli çalıştırılması, altyapıyı zorluyor ve havasızlığa neden oluyor.
• Dar ve soğuk konteynerler, afetzedelerin psikolojik direncini zayıflatıyor.
ERİYEN KARLAR VE ÇAMUR ÇİLESİ
Yüksek tepelerde kış aylarından kalma kar kütleleri mayıs ortasında ancak erimeye başlıyor. Kar sularının toprağı doyurmasıyla ilçe yollarında ve arazi geçişlerinde derin çamur deryaları oluşuyor. Geceleri sıcaklığın düşmesiyle bu çamurlu yollar beton gibi donarak buz pistine dönüyor. Sabah erken saatlerde işine veya tarlasına gitmek isteyen sürücüler, araçlarının buz tutmuş camlarını kazımakla mesaiye başlıyor. Ulaşımda yaşanan bu sürekli aksaklıklar, Kuluncak’ta yaşamı yavaşlatıp adeta kış aylarına hapsediyor.
