Bu hafta yine çok iyi bir tiyatro oyununu konu ediniyorum.
Rumuz Goncagül…
Oktay Arayıcı’nın yazdığı İsmet Numanoğlu’nun yönettiği oyunu Ankara Devlet Tiyatroları sergiliyor.
Oyunda kızı için varlıklı bir kısmet arayan annenin halleri konu alınıyor. Eğlenceli bir dille anlatılan oyunda birçok ders çıkartabiliyorsunuz. Hayata bir de annenin kızının üzerindeki hayalleri ile o hayallerin gerçek hayattaki yol alışı izlenebiliyor.
Hayat iyi dileklerin yansıması ve kötü düşüncenin karamsarlığı ile savaşan dengeler dizesi midir, yoksa hayat sadece kaderimizi yaşadığımız otomatik bir sistem midir; oyunda bu anlatılıyor ve bir anne duasının rızayetinin ve iyi kalpliliğinin karşılığını bize nasıl verildiği de gözler önüne seriliyor.
Aslında her insan yoklukla savaşmakta… Kimi para yokluğunu alt edebilmek için çok çalışır, iktisat eder; kimi sevgi yokluğunun yalnızlığından kurtulmak için hep bir sevgili hayali ile yürür hayatta; kimide mevki ve makam için, yani itibar yoksunluğu ile mücadele eder.
Hasbel kader herkesin bir savaşı vardır. Peki bizim savaşımız ne? Para her şeyi çözer mi?
Toplumsal yaşamımızın temeli olan biraradalığımızın çokluğuyla bir kültür oluşturuyoruz. Peki ne kadar birbirimizin halinden anlayabiliyoruz?
Belki de birbirimizi anladığımız kadar birbirimize yaşam nefesi hakkı tanımışızdır. Kimi zaman aile içindeki insanlar dahi birbirlerini tam anlayamaz. Bu anlaşmazlık bizi nasıl ayrı yollara taşıyorsa toplumsal anlaşmazlık da toplumun birlikte hareket eden reflekslerini çalışmaz hale getirir.
Ne derler: HALDEN ANLAYAN DOST DOSTTUR…
Kabiliyetimizin en elzem yanı birbirimizi anlamak olmalı. Bu hal bizi bir arada ve diri kılacaktır. Komşusunu, iş arkadaşını, evde eşini, evladının isteklerini, korkularını, zayıf ve güçlü yanlarını bilen insanın çevre bağları ile çevresinden bihaber yaşayan birinin yaşamı asla bir olamaz.
Duyarsız insan zengin olsa dahi yalnızlığa itilir; başarılı bir iş ve ailesi olamaz. Belki de yapacağımız ilk iş bir birimizi anlamak olmalıydı. Anlamaktaki kastım konuşmak değil tamamen anlamak; bakışları ile, vücut dili ile, suskunluğu ile tepkisi ya da tepkisizliği ile anlamak, anlayabilmek…
Göreceksiniz, siz karşıyı anladıkça şikayet ettiğiniz, beni anlamıyorlar lafı uçup gidecek.
18-19 Kasım tarihlerindeki devlet tiyatrosu oyunu Sabancı Kültür Merkezinde sergilenecektir.
Siz sanat severleri bekliyoruz…