Futbolda milli takım düzeyinde dibe vurmuş, heyecanımızı yitirmişken, ampute milli takımımız ev sahibi olduğumuz dünya kupasında Angola’yı yenerek, dünya şampiyonu olmuş ve unutulmaya yüz tutan milli duygularımızı tekrar hatırlatmıştır.
Futbolda milli takım düzeyinde dibe vurmuş, heyecanımızı yitirmişken, ampute milli takımımız ev sahibi olduğumuz dünya kupasında Angola’yı yenerek, dünya şampiyonu olmuş ve unutulmaya yüz tutan milli duygularımızı tekrar hatırlatmıştır. Onların bir ayağı yok ama yürekleri ile oynayarak bu açığı fazlası ile kapatıyorlar. Birçoğu vatan için ayağını feda etmiş, fakat köşesine çekilmemiş, futbol alanında bu defa mücadeleye girişmiş ve ülkesini dünyada birinci yapmışlar. Ne mutlu onlara, sağ olsunlar, var olsunlar.
Her türlü olumsuzluklara rağmen ortaya çıkarılan genç kadro, elinden geleni sergileyerek az da olsa içimize bir umut yerleştirdi. Hücuma çıkabiliyor, savunmada sıkıntılar olsa da maç kazanabilecek bir oyunumuz var diyorduk. Bu hafta hoca değişiminin de olumlu yansıması ile ilk galibiyetin geleceğini düşünmüştük. Ne yazık ki sezonun en kötü performansını ortaya koyduk. Her türlü golsüz eşitlikle bitecek bir maçta, maalesef rakibin golünü bile biz hazırladık ve buyur at dedik. Oysa Malle, Haqi Osman ve Cengizhan üçlüsünü içerdeki maçta bir arada oynatma şansı bulduk. Bu maç bizim diye umutlanırken, Malle küskün, Cengizhan savruk, orta alan üretkenlikten uzak, savunma titrek. Hoca heyecanlı, ısınmada dahi dağınık bir görüntü varken bu maçın kaybedilmesi normal değil mi? Oyuncu değiştirmeyi bile beceremedik, oyuncuların aklı kenarda kaldı ve kısa süreliğine yaşanan konsantre kaybında, hatalar zinciri arka arkaya yaşandı ve oyunda yürümekten başka iş yapmayan Eren golü atarak takımına maçı kazandırdı. Yapılan değişikliklerle kendi kanatlarımızı keserek, sıfır pozisyonla acı bir mağlubiyet yaşadık.
Camiaya yabancı olmayan, Hasan Özer’in ilk maçta böyle bir mağlubiyet almasına ve yaşanan olumsuzluklara hakikaten üzüldüm. Hasan hocanın başarılı olmasını tabi ki isterim. Fakat içimdekileri de söylemeden geçmeyeceğim. Bu işi, bunca para verilerek getirilen hocalardan ve ekiplerinden daha iyi yapacak çok antrenöre sahip olduğumuzu söylemek isterim. Neden kendi insanımıza güvenip sabretmeyiz. Kendi insanımıza yatırım yapmayız. Malatyalı para versin, yok belediye para versin. Tamamda bu paralar nereye ve kimlere gitti. Bu kulüp niye bu durumda biri çıksın açıklasın o zaman. Bu çöküntüde dahi halen yanlışlar devam ediyor. Kimse çıkıp radikal kararlar alamıyor. İyi de nereye kadar.
Malatya Arguvanspor puanla döndü, dış sahada alınan puan değerli fakat içerde artık üç puanla tanışmalı ki ilerde tehlike yaşamasın. Kurulan kadronun, özellikle ofans anlayışında eksikleri var. Fakat galibiyet için daha fazla gayret ve doğru strateji lazım, hadi bu hafta gelsin üç puan.
Balda bu hafta hezimeti yaşadık, tüm takımlarımız mağlup oldular. Potansiyeli olan Yeşilyurt Belediyespor’dan beklentimiz vardı. Fakat sezon başından beri net bir kararlarını göremedik. Şampiyonluğa oynuyoruz diyemiyorsanız, zaten kararlılığınız olmadığı için baştan kaybeden taraf olursunuz.
Esen kalın…
