Övgüde de, yergide de o kadar aşırı - o kadar abartılı ki duygularımız; dün iyi dediğimizi bugün öldürdükten sonra mezarına 2 kürek toprak atmayı dahi çok görüyoruz.
Örnek mi?
Yeter ki örnek isteyin sayısız örnek sunarım size.
Mesela 1 hafta önce ismi lazım değil bir yazarın acımasızca yüklendiği Adem Büyük’e sahip çıkarken duygularımız o kadar zirve yapıyor ki, bir anda takılan maskeler ve yapılan tezahüratlarla herkes Adem Büyük oluyor, ama 1 hafta sonra aynı Adem sahada kırmızı kart gördüğü için yemediği küfür kalmıyor.
Mesela 1 hafta önce yapması gereken müsait durumdaki gol pozisyonunu kaçıran Ömer Şişmanoğlu vatan haini ilan ediliyor, ama 1 hafta sonra Beşiktaş’a gol atan aynı Ömer ‘Aslan Ömer’ oluyor.
Mesela Erol Bulut’u daha birkaç gün önce ‘Türkiye’nin en iyi hocası, taktik dehası’ diye öve öve bitiremeyeler de biz, 4 hafta galip gelinemediği için stajyerliğe yeniden terfi ettirenler de biz!
MeselaMalatya futbolunun 2 şampiyonluk yaşatan tek başkanı olması ve takımı 2.liglerden alıp Süper Lig’e taşıması gibi kayda değer işlerinden dolayı Adil Gevrek’i‘büyük başkan’ yapanlar da biz, bugün altını oyup devirmek isteyenlere kol kanat gerenler de biz!
Başka örnekler de vereyim mi?
Bence gerek yok, şu birkaç örnek bile haleti ruhiyemizin bulunduğu durumu açık ve net bir şekilde ortaya koyuyor.
RİZE MAÇI…
Malum, gazetenin baskı durumu nedeniyle Rize maçını oynandıktan sonra yazamıyorum. Ama bir iki kelimde etmeden de geçmek istemiyorum.
Evet 7 eksikle gittik, evet 4 haftadır kazanamamanın vermiş olduğu bozuk psikoloji, evet ligin ikinci yarısında kazanma alışkanlığı edinmiş bir rakip vs. gibi aleyhimize olan durumlar vardı maç öncesi. Ama ben yine de takımımızın bir kazaya uğramaması halinde oradan puanla döneceği inancını içimde fazlasıyla taşıyorum.
Nedenini de paylaşayım…
Yeni Malatyaspor durumu her ne olursa olsun ‘mücadele’ felsefesiyle sahaya çıktığı için, şansı her zaman en az rakibi kadardır. Kaldık ki özellikle deplasmanlarda etkili oyunuyla bu şansını daha da yukarılara taşıyor.
Ve Rize’den puan çıkaracağına dair olan inancımı güçlendiren bir başka etken de takımda uzun süreli başarısız sonuçlara boyun eğmeyen bir oyuncu grubunun varlığı.
