Şu anda oturduğumuz koltukta tüm uzuvlarımız sağlam bir şekilde oturuyor olabiliriz.
Elimiz, kolumuz, ayağımız, tüm kromozomlarımız normal oranlarda olmuş olabilir.
Hatta beyin fonksiyonlarımız da sorunsuz çalışıyor olabilir.
Maalesef hayatın bir gerçek tarafı var; bunun devamlı olarak böyle gideceğinin garantisini veremiyoruz kendimize. Çünkü engellilik sadece doğuştan gelmez, hamilelikten kaynaklı sorunlardan olmaz, aynı zamanda engellilik kazayla, bir anlık bir hastalıkla da gelebilir.
Birçoğumuz hayata öyle bir bakıyoruz ki, kötü felaketler başımıza gelmeyecek gibi hissederiz ama yarın ne olacağını hiçbirimiz kestiremeyiz.
Kaderin, hayatın bize neler sunacağını bilemeyiz. Gelin görün ki bu bakış açısının bizim hayatımıza en büyük dezavantajlarından biri de empati gücümüzü düşürmesi…
Daha da kötüsü, onlara yardımcı olmamızın da önünde büyük bir duvar örer bu durum.
Günümüzün en büyük problemlerinden biri de engelliler için ayrılan alanların diğer insanlar tarafından istila edilmesi ve engel sahibi kişilerin zor durumlara düşmesine sebep olması. Bu konuda ki duyarlılığın artması toplumumuz a o kadar önemli bir yere sahip ki.
Özellikle 3 Dünya Aralık Engelliler Günü’nün öneminin bu konuda devreye girdiğine inanıyorum.
Empatimizi artırmak, duyarlılığımızı artırmak ve farkındalığı artırarak yaşam alanlarımıza saygılı bir şekilde hayatı sürdürmek…
Özellikle asansörlerde, trambüslerde, AVM’lerde, park alanlarında engelliler için ayrılmış alanlarda onların öncelikli olduklarını unutmayalım.
Bir gün bizim de o öncelikler içerisine girebilme ihtimalimizi ise hiç unutmayalım. Daha duyarlı, daha farkındalı ve daha bilinçli günler dileğiyle, 3 Aralık Dünya Engelliler Günümüz kutlu olsun..
Hepimiz engelli adayıyız...