Futbolda en kolayı takım kaybetmeye başlayınca eleştiri yapmaktır.
Ama ben bugün Sivasspor’u 1 – 0 yendiğimiz maçın ardından yazmak istiyorum bazı şeyleri.
Maça gelişten başlayayım dilerseniz.
Malum Türkiye’nin ulaşımı en zor ve saçma sağlanan stadında oynuyoruz maçları. Oysa çevre yolunun hemen üzerinde olmasına rağmen.
Stadın ulaşım aksı aynı ama bağlantı yolları değiştirilmiş.
Sağ olsun yolun kenarında bekleyen güvenlik görevlileri de yardımcı olmaktan ziyade milleti azarlayınca, otoparklara ulaşmak o trafik hengamesinin içinde cambazlık yapmayla eş değer oluyor.
Ulaşım ve bağlantı yollarını değiştiren sevgili yetkililer, bu kararı alırken keşke medya aracılığıyla kamuoyunu bildirseydiniz. Nihayetinde aldığınız karar sizi değil bizi etkiliyor. Lütfedip bu değişikliği duyurmayanlar ne acıdır ki protokol tribününe kendilerine özel tahsis ettikleri yoldan geçiyor.
Yazık millete, yazık sizlere...
Yeni Malatyaspor dün ilk kez akortsuzdu. Sivas’a karşı bir şansızlığımız olduğu kesin ama ilk kez sezon başından beri sahada uyumsuz bir takım vardı.
Baktığınızda sürekli oynayan kadro sahada. Ancak pas alış verişleri, geçişler, atak önceleri hazırlık paslarındaki kalitesizlik ve hücum hattındaki koordinesizlik...
Bir de bunlara Sivasspor’un daha dinamik görünen orta sahası eklenince Yeni Malatyaspor ilk kez kazandığı bir maçta oyunsal olarak rakibine diş geçiremedi. Formsuzluklar ya da bu tür maçlar elbette futbolun bir parçası ama kesinlikle ‘o eski halinden eser yoktu’ Yeni Malatyaspor’un!
Öne geçtikten sonra maçı koparamama hastalığı bu karşılaşmada da devam etti.
Rakip tüm hatlarıyla şuursuzca üstümüze gelirken, daha kontrollü ve organize bir şekilde hücuma çıkamıyoruz. Rakip ceza sahasının ön bölümünde ve dış yanlarında asist olacak pasları çok kötü tercihlerle sonuçlandırılmayan ataklara çeviriyoruz.
2 – 0, 3 – 0 yapacağımız maç uzatma dakikalarında stresli bir hale geliyor.
Khalid’in şansız, beceriksiz ve formsuz bir dönem geçirdiği belli. Burada her şeye rağmen Khalid’i çıkarken alkışlayan taraftarımızı kutluyorum. Khalid’in 2 haftadır net goller kaçıran görüntüsünü izleyen ve hala forvete ciddi bir transfer yapmayan Adil Gevrek’e selam olsun...
“Sonuç itibariyle kazandık” diyebilirsiniz. Ama belki sezonda 1 ya da 2 maç bu şekilde kazanılır. Mücadeleci kimliğe ve daha çok takım içi yardımlaşmaya ihtiyacımız var. En önemlisi de Erol Bulut’u çaresizlikten kurtaracak zengin bir kulübeye.
“Malatya doğunun kalesi” derken, kamyon arkası, kahve ağzı konuşmadığımızı sanırım herkes anlamıştır. Maç öncesi tribünlerimizle ve şehrimizle bir kez daha gurur duydum. Mehmetçik’e verilen selam, açılan binlerce Türk bayrağı tüm dünyaya mesaj olsun!
Biz de ne Mehmetçik biter ne de ay yıldız sevgisi...
