Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, pireler berber, develer tellâl iken, Malatyaspor Süper Lig’de yaşıyordu...
Yıl 2004, bundan tam 12 sene önce.
Şimdilerde, ‘ben şöyle yorumcuyum, şu lisansım var, al satarım, bal satarım, ustam ölmüş ben satarım...’ diyen medya maymunlarının hiç biri piyasada yok!
Daha steril bir ortam var yani camiada.
Efsane Malatyaspor’un hocası Ziya Doğan.
Her zamanki gibi idmana oyunculardan önce gelmişti. Orduzu Pınarbaşı’ndaki antrenman sahasını adımlayarak bir baştan bir başa saydı.
Tesis dışına çıkıp yanda ki boş alanları da adımlayıp geldikten sonra meraklı sorularımızı yanıtladı: “Buraya yan yana nizami ölçülerde 2 çim saha sığar”
İlk kez aklımıza Ziya hoca düşürdü, hatta projesini bile çizdi. Ortadaki tel örgü kalkacak, dağın dibinden biraz zemin düzelecek, her iki sahada yola paralel olacaktı...
‘Malatyaspor bu yıl UEFA’ya gitsin, seneye ligde kalsın’ derken, hazin sezon sonlarının arasında kaynayıp gitti bizim Ziya hocanın çılgın projesi...
Tam da Ziya Doğan’ın istediği gibi oldu tesis ama 12 yıl sonra!
Hikmet Tanrıverdi, Haşim Karadağ, Şevket Küçükaslan, Orhan Kaya, İlhan Kavuk, Hanifi Selimoğlu, Mustafa Korkmaz, Mehmet Emin Katipoğlu, Ertan Mumcu...
Ne başkanlar, ne yönetimler geldi geçti de gözümüzde koydu o 2 çim sahayı...
2014’de zemin tamamen kazındığında, ‘Ertan başkan bu işi belediye desteği ile kesin çözer’ dedik, görevden ayrıldı, koltuğu Adil Gevrek’e bıraktı. Adil Gevrek;
‘hele bir şampiyon olalım, sonra bakalım’ dedi, ‘eyvah’ dedik, yine aynı senaryo.
Altı - üstü 500 bin liraydı maliyeti.
Bu şehrin yok muydu 500 bin lirası da Malatyaspor’u kendi tesislerinde çalıştıramı-yordu?
Takım şampiyon oldu, alt yapısı hazırlanmış saha bostana döndü.
Orada yetişen karpuzları kim yedi bilmiyorum ama yaptığım haber ulusal basında manşet oldu.
Neyse ki onca yazı, onca haberden sonra birileri harekete geçti ve Belediye’yi yakın markaja aldı. Sağ olsun Ahmet başkan rulo çim serim işleminin maliyetini karşılayarak, Malatyaspor’a antrenman sahalarını kazandırdı.
Eylül’de karpuzlar hasat edildi, Ekim’de çim serildi.
Kasım, Aralık, Ocak, Şubat Mart derken bahar geldi.
Saha yeşerdi, dün ilk idman gerçekleşti.
İrfan Buz ve oyuncular günlük 40 dakikalık yolculuğa artık dayanamadı.
Çim kök saldı, takım ligde kaldı.
Kimin ne emeği geçtiyse Allah memleket sporu adına ondan razı olsun. Hem bir ayıbı örttüler hem de şehrimize sıfır kilometre iki saha kazandırdılar.
Bundan sonra yapılacak tesislerin bitirilişini yıllarca beklemeden, daha nice hikâyeleri yazmak ümidiyle, şehrimize ve Malatyasporumuza hayırlı olsun...