Bu sezon bizleri birçok kez ‘iyi ile kötü’ arasında bir değerlendirme yapmaktan geri bırakmayan Yeni Malatyaspor dün de yine istikrarlı (!) bir görüntü sergiledi...
Daha önce kırılma eşiğinde oynanan, puan tablosunda seviye atlatacak maçların hiç birini kazanamayan Alima Yeni Malatyaspor, kritik maç kazanamama istikrarını devam ettirdi.
Bu ligde adım atmaya mecali kalmamış Denizlispor’u yendiği takdirde, üst üste iç sahada oynayacağı 2 maçı da kazanması halinde play off şansı dahi doğacak takım bir kez daha ‘ligde kalmak bize yeter’ dedi.
Denizli karşısında Alima Yeni Malatyaspor’un kalan 8 hafta öncesi ligde kalma rehavetine girdiğini gördük.
Taraftar Malatya’dan kalkmış Denizli’ye gitmiş, Denizli geçmişte Malatyalı futbolseverlere çok çektirmiş, kazanıldığında play off şansı yeniden doğmuş... Kimin umurunda!
Transfer edildiğinde yaşından dolayı söylenmedik laf kalmayan Sedat Ağçay’ın tek başına mücadele etmeye çalıştığı bir Malatyaspor izledik. Oyuna 11’de başlayan, sonradan giren diğer oyuncuların hayal kırıklıklarını anlatmaktansa sadece Sedat Ağçay’ı kutlamak herhalde yeterli olur maç analizi için.
Umut Nayir’ın yokluğunda Azuka’ nın zorunlu oynatılması, sakat İrfan’ın riske edilmemesi, Mba’nın Ramazan’a tercih edilmesi, Sedat Ağçay’ın hücuma yakın oynatılması, sakatlıklardan dolayı Osman ve Erkan’ın yerine Kemal ve Ramazan’ın girmesi her şey normal.
Normal olmayan ve can sıkan şey ise daha ligin bitimine 8 hafta kala küme düşmeye teslim olmuş Denizlispor’a teslim olan bir Yeni Malatyaspor’un sahada olmasıydı.
Bu sezon Alanya maçından sonra en fazla pozisyon verdiğimiz maçtı bu. Neyin rehavetini neyin rahatlığını yaşıyoruz anlamıyorum.
Azuka’nın bu takıma neden, nasıl, kim tarafından alındığının önce bir izah edilmesi lazım. Bizim yerli malımız Burak Kavlak’ı kiralık gönderip, şu Azuka’dan gol bekleyen zihniyet kusura bakmasın ama daha çok bekler...
Eğer bu takım Umut’un yokluğunda Azuka’ya muhtaçsa Aydın oynasın, Akpabio oynasın daha iyi. Azuka’ya verilen şansın yüzde 1’i, 44 Malatyaspor’un getirdiği siyahi oyunculara verilse, yemin ediyorum daha başarılı olurlar!
Önüne atıyorsun koşup alamıyor, ceza sahasında gol pası veriyorsun dışarı atıyor, hava topu atıyorsun sıçrayamıyor, dikine oynuyorsun yanına veremiyor. Hangi özelliğinden dolayı bu adama katlanıyoruz anlamak mümkün değil!
Madem bu takım ligde kalmış gibi sahada gezerek oynuyor, İrfan Buz’un acilen ya revizyona gitmesi ya da oyuncularla iyi bir toplantı yapması lazım. Sedat ve biraz Yiğitcan hariç sanki ligin son maçıymış gibi oynadılar Denizli maçını.
Futbolda kötü mücadele etmenin hiçbir zaman izahı yoktur. Dün kötü oynayarak kaybeden ve ligde kalan hedeflerinin peşinden gitmek yerine, şu istikrarsız takımlar arasında 31 puan topladığı için doyuma ulaşmayı tercih eden Yeni Malatyaspor’u görmek içimi acıttı.
Onun için bu takımdan ‘ne köy olur ne kasaba’ diyorum.
Bizlerin içinde hissettiği heyecan, çoktan uçup gitmiş bazılarından...
