Şampiyonluk bizden gün geçtikçe uzaklaşıyor.
İlk yarıda yaşadığı puan kayıpları, ikinci yarı hangi maç olursa olsun, takım nasıl futbol sergilerse sergilesin Yeni Malatyaspor'u mutlaka her maçtan puan çıkarmak zorunda bırakmıştı.
Mert Korkmaz ile Ali Ravcı' nın Kulüp bünyesinde olması, elbette ki beklentilerimizi "bu takımdan olmaz" seyrinden "acaba mı" seviyesine getirdi.
Ama bu ikili takımın başına öyle bir dönemde geldi ki zaten grupta şekillenme başlamış hatta bitmişti.
Bu hatırlatmaları, bugünkü 10 puanlık farkın sorumlularının bu iki isim olmadığını herkes bilsin diye yapıyorum.
Yeni Malatyaspor tamamen bir şans golüyle kazanıp, geçen hafta futbol adına hiçbir şey yapmadan puan farkını 7'ye düşürmüştü.
Aynı Yeni Malatyaspor Gümüşhane karşısında futbol adına bir deplasman maçında kazanmak için yapılması gereken ne varsa yaptı ama kaybetti.
Peki sonuç?
Puan farkı 10' a çıktı.
Futbol böyledir bazen kötü oynar kazanır, iyi oynar kaybedersiniz. Ancak bizim artık şehir olarak futbolu bu kadar hoşgörülü karşılayacak halimiz kalmadı.
Her hafta puan kazanmamız hatta galip gelmemiz gerekiyor ki şampiyon olalım. İyi futbol elbette önemli hele de hücum futbolu. Bu iyi oyun, girilen gol pozisyonları skora yansımayınca hiçbir anlam ifade etmiyor.
Sarıyer maçından sonra Gümüşhane karşısında çok iyi bir Yeni Malatyaspor vardı. Herkes hakeme yükleniyor ama bence ileri uç oyuncularımızın kurbanı olduk.
Bozuk para harcar gibi harcadılar pozisyonları.
Aslında, Çoşkun'un, Rahman'ın, Hüseyin'in, Şahin Ali'nin kaçırdıkları goller değildi sadece, bir şehrin şampiyonluk hayalide eriyordu yavaş yavaş ayaklarından.
Bu saatten sonra bence zor değil, çok zor Hatay'ın 10 puan kaybedip, bizim de 11 puan toplamamız.
Şimdiden yazayım.
Haftaya Hatay, Aydın' a yenilir, Yeni Malatya'da Tokat'ı yenerse yeniden puan farkı 7' ye indi diye heyecanlanmayın.
Kimse kusura bakmasın ama taraftar ve Teknik Heyetin dışında bu takımı şampiyon yapmaya kimsenin niyeti yok..!