Öncelikle herkese ve güzel şehrim Malatya ya çok çok geçmiş olsun.
Ailem ile beraber kısa bir süreliğine İstanbul da bir öğretmen evinde
kalıyorum.
Çocukların okulu ve üniversite ye hazırlanan oğlum için bunu yapmak
zorundaydım.
Çok şükür sağlığımız yerinde...
Ama psikolojimiz...
Özellikle çocukların psikolojisi...
Çünkü onlar içlerinde yaşıyorlar, çok belli etmiyorlar.
Ben çocuklarımı İstanbul da hemen okula yazdırdım
bana göre çocuklar okulda iyileşecekti...
Kaldığımız yerde depremzedeler var ve sohbet konumuz deprem.
Çocuklarda ister istemez bu konuya dahil oluyorlar.
Çocuklarımızı iyileştirelim, onları okuldan koparmayalım.
Ben küçük kızımın hiç etkilenmediğini düşünüyordum.
Depreme yakalandığımız anda kendimizi dışarı atan
şanslı insanlardandık hızlı sallanma anında biz dışardaydık.
Öykü etkilenmedi diyordum her zaman ta ki
Asansör kullanana kadar... Öykü çok etkilenmiş asansörden bağırarak
ve ağlayarak indi. Sallanma onu çok etkilemişti…
Çocuklarımızı gözlemleyelim...
Agarsif mi?
Huzursuz mu?
Sessizleşti mi, içine mi kapandı?
Yaşından küçük ya da büyük davranışlar sergiliyor mu?
Odaklanma problemi yaşıyor mu?
Yalnız kalmaktan korkuyor mu?
Uykusuz mu?
Aşırı hareketli ya da sessiz mi?
Sebepsiz ağlıyor mu?
Çocuk bazen doğrudan etkilenmeyebilir ama ailenin ya da çevrenin
verdiği tepki çocuğu da etkiler.
Yaşanan afetin tekrarlanmasından endişe duyarlar.
Peki, neler yapabiliriz.
Bir sonraki yazımızda
SEVGİYLE...