Düşünün;
Bu yazıyı yazdığım saatlerde en yakın rakibimize beş puan, play-off mücadelesi sıralamasındaki altıncı sıradaki takıma on bir puan fark atmışız ama genel hatlarıyla bir memnuniyetsizlik var.
Spor camiasının da bir etkisi olabilir ama ben konuştuğum insanlarla da bu memnuniyetsizliği görebiliyorum.
Sadece geçen hafta son dakikada biraz da tartışılacak bir penaltı verilmeseydi ne olurdu?
Bi ton sakatın var, oynamayan bi ton adamın var rakip zorla son dakikada penaltı ile beraberliği sağlıyor.
Bu takımın başında Yılmaz Vural olsaydı, başkanı da çok popüler olan bir isim olsaydı nasıl düşünürdük?
Çok anlatılırdı…
O kadar başarı kelimesi vurgulanırdı ki futbolcunun attığı taç dahi taktiksel görünürdü!
Teknik-taktik yazacak değilim tabii ki ama haftada en az 3 doksan dakika maç izleyen biri olarak şunu açıkça ifade etmek istiyorum:
Herkesin herkesi yenebildiği bir ligde Yeni Malatyaspor’un oynadığı oyun başarılıdır.
İrfan Buz’un oynattığı oyun da başarılıdır.
Yönetimin veya teknik heyetin transfer politikası da başarılıdır.
Alınan bu puanlar tesadüf olamaz!
Neredeyse Malatya haricinde teknik direktör değiştirmeyen takım yok ama biz halen terane derdindeyiz.
Bu takım lider bitirir veya ikinci bitirir veya play-off’a kalır, bilemem ammaaa…
Bu takım sergilediği oyun ve aldığı puanlarla doğru yolda gitmektedir.
İster başarıyı sadece bir oyuncuya yazın ister sadece bir hocaya yazın ama gerçek olan tek şey şu anda 47 puanla lider olduğumuzdur.
Geçen yıl 34 maçta aldığımız puan kaçtı?
43…
Yazıyla kırk üç…
Biz 23 haftada 44 puan topladık bu sene…
Dün akşam rüya gördüm, içime doğdu kesin şampiyonuz, demiyorum tabii ki…
Rakamlar ve oyun bu takımın şampiyon olması durumunda ligde şaşıracak bir hocanın veya bir takımın olacağını düşünmüyorum.
İşte bu kesindir.
Kimsenin şaşırmayacağı veya şaşıramayacağı bir duruma hayretle bakmayalım.
Çünkü bize yenildikleri zaman teknik direktörlerin konuşmalarına bakın anlarsınız.