Öncelikle bu hafta öğretmen arkadaşlarım, anasınıfları ve 1. sınıflar okula başladılar.
Yeni eğitim öğretim yılımız hayırlı olsun.
Umarım sorunsuz bir yıl olur. Her şey güzel olsun inşallah.
Pazartesi gününden itibaren yeni dönemin ders zili çalacak ve öğrencilerimiz sınıflarında yerlerini alacaklar.
Kendi okulunda olamayacak öğrencilerimiz var bu yıl,
Onlar için de güzel bir yıl, kolay bir yıl olsun.
Ortam değiştirmek zor, bizler alışamazken çocuklarımızın çabucak alışmasını beklemek haksızlık olur.
Benim de iki kızım var, bu yıl farklı bir okulda eğitim alacaklar.
Yeni okullarında yeni arkadaşları olacak heyecanlıyız.
Umarım çabucak alışırlar.
6 Şubat depreminden sonra ilimizi etkileyen deprem hepimizi olumsuz etkiledi.
Herkesi yasa boğan bu depremin psikolojik olarak iyileştirilmesi uzun zaman alacak.
Depremin üzerinden 7 ay geçmesine rağmen kızlarım lavabo da yalnız kalamıyor, yalnız uyuyamıyorlar, sandalye sallanmasında dahi kendilerini dışarı atmak istiyorlar.
Sanırım bu süreç destek almamıza rağmen uzun bir süre devam edecek.
Benim hep savunduğum düşünce ÇOCUKLAR OKULDA İYİLEŞİR, onlar yaşıtları ile olduklarında bu süreci daha çabuk ve kalıcı atlatacaklar, oyuna dalacaklar, derse dalacaklar ve bir süre sonra normalleşmeye başlayacaklar.
Okula başlayan çocuklara öğretmenler izin verici, anlayışlı ve destekleyici bir tutumla yaklaşmalı.
Öğretmen arkadaşlarımın iyi bildiği çocuklar böyle durumlarda farklı tepki verir.
Kimi çocuklar deprem konusunu hiç konuşmazken, kimi çocuklarda sürekli bu konuyu konuşmak ister.
Bu gibi durumlarda anlayışlı olmalı, serinkanlılığımızı korumalıyız.
Çocuk konuşmak istediğinde onu dinlemeliyiz.
Konuşmak istemeyen çocuğu ise zorlamamalıyız.
Eğer çocuklar grup içinde depremle ilgili soru soruyorlarsa, konuşmak istiyorlarsa izin verilmeli.
Çocuğa deprem olabileceğini bunun doğal bir şey olduğunu, anlatmalı ve nasıl önlem alacağımızı öğretmeliyiz.
Deprem esnasında ne yapılması gerektiğini öğrenmeliyiz.
Elâzığ depremi olduğu zaman benim elim ayağıma dolaştı çocukları nasıl evden çıkarabilirim diye düşünürken kızım televizyonun fişini çekmiş lambayı kapatmıştı, çok etkilenmiştim.
Bilinçli olmak önemli ama biz bile sakin kalamıyorken, çocuklardan nasıl bir sakinlik beklemeliyiz.
DEPREMLE YAŞAMAYI ÖĞRENMELİYİZ...
Çok zor biliyorum ama güzel ülkemin gerçeği deprem.
SEVGİYLE....