Bana göre tarımın doğduğu bir coğrafyada tarımda gelişme görülmemesi ayıptır. Bugün yerel bölgeler incelendiğinde gün geçtikçe tarımda ilerleme görülüyor ve bu bölge halkını olduğu kadar beni de mutlu ediyor. Ülkemizde Adana bölgesinde verimli topraklarıyla adını duyurmuş Çukurova varsa, Malatya’da da verimli toprakları ve kültürüyle Yazıhan var. Dağlık bölgelerinin yanında tarıma elverişli devasa düzlükleriyle, bu toprağın insanının yine bu topraklarda ekmeğini çıkartmasını sağlıyor. Sadece kendi ekmeğini de değil. Üretim alanının dışında çalışanların gıda ihtiyacı da kaliteli bir şekilde sağlanıyor.
Bu bereketli topraklar bire kırk, bire elli vererek emekleri boşa çıkarmıyor. Bugünkü teknoloji ve uğraş ile Yazıhan’da Trabzon Hurması bile yetişiyor. Bunu görmek bu topraklar adına büyük bir gurur. Milattan önce de yetiştirilen buğday, patates, arpa gibi ürünlerin yanında ayçiçeği, Trabzon Hurması gibi ürünleri de görmek bu coğrafyaya gerçekten çok güzel bir renk katıyor. Sonbaharın gelmesi ile beraber bir renk cümbüşü oluşmuş ilçede. Kayısılar da sararmış, gidip bir görmek lazım.
Türkülere konu olan bir de Kuruçay var. Kuruçay’ın suları ile besleniyor Boztepe Barajı. Bu barajın suları ile de Yazıhan Toprakları sulanmaya başlamış. Bereketi yöre insanlarının Kuruçay’a yaktığı türkülerden geliyordur belki de. İlerlemeye devam ederken sonbahar rüzgârları başlamış. Yazıhan’dan çıkmışız yola. Camdan içeriye kekik kokuları geliyor. Arabanın hoparlörlerinde bir saz sesi, “Kuru çaydan öte yana/Yolum düştü Arguvan'a/Arguvan'da bir güzel var/Yollarına ölem ölem.