(Ne Doktor Ne Hasta)
Aziz Nesin’in ölümsüz eseri Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz’ı okuyunca aklıma hep bir meslek grubu gelir.
Veteriner Hekimleri!
Kamuda görevli bir veteriner hekimi kardeşimiz CİMER’e sormuş, veteriner hekimler hangi sınıfta görev yapar, diye. Cevap çok gecikmeden düşmüş önüne: veteriner hekimleri sağlık hizmetleri sınıfındadır!
Yani anayasa ve kanunlar önünde veteriner hekimlerinin sağlık hizmetleri sınıfında olduğu kabul ediliyor ve bu da açıkça dile getiriliyor. Ancak iş özlük haklarının değerlendirilme aşamasında birden kafalar başka yönlere çevriliyor.
Beşeri hekimlerin ve diş hekimlerinin hizmetlerine bir kutsiyet atfedilerek veteriner hekimleri bu takdis törenlerinin dışında bırakılıyor.
Beşeri ve diş hekimlerinin hizmetlerinin toplum sağlığı açısından önemi veteriner hekimleri tarafından da zaten kabul edilen bir gerçek. Ancak konu toplum sağlığı açısından değerlendiriliyorsa, temelinin veteriner hekimlerinin çalışma alanlarından oluşan bir yapı şeklinde inşası gerekiyor.
Koruyucu hekimlik dediğimiz alan hastanelerin hastalarla doldurulup tedavi edilmesinden çok hastalanmama yani hastalıklardan korunma temelini esas alıyor.
Örneğin hayvansal protein kaynaklarının tüketiciye ulaştığı son ana kadar veteriner hekimlerine ihtiyaç duyulmasının sebebi de budur. Et ve süt ihtiyacımızı karşılayan hayvanların ana rahminde başladığı yolculuk sofradaki yerini alana kadar veteriner hekimlerinin kontrolleri ile sürdürülüyor.
Dünyada her yıl 2.5 milyar insan zoonoz hastalıklara yakalanıp bunların 2.7 milyonu bu hastalıklar sebebi ile yaşamını yitirmektedir. Peki neydi bu zoonoz hastalık? Birlikte hatırlayalım:
Hayvanlardan insanlara, ,insanlardan hayvanlara doğal yollarla bulaşabilen hastalıklar zoonoz olarak adlandırılıyor. Zoonoz hastalık hayvanlardan insanlara bulaşan bakteriyel (yüzde 41,4), viral (yüzde 37.7), paraziter (yüzde 18,3) ve mantar (yüzde 2) enfeksiyonları olarak geniş bir yelpazeye sahiptir. İnsanlarda görülen enfeksiyonların yüzde 60'ı zoonozdur. Zamanla değişen dünyamızda gündeme gelen acil enfeksiyonların yüzde 75'i zoonoz hastalıklardır.
Durum bütün sağlık otoriteleri tarafından açık açık ortaya serilmiş durumdayken veteriner hekimlerinin ülkemizde sağlık yelpazesinin dışında bırakılmaya çalışılması, toplum sağlığına bilimsel çerçeveden bakılamıyor mu sorusunu akıllara getiriyor.
Sahada çalışan veteriner hekimlerin 1000’e yakın zoonoz hastalık etkeni ile sürekli temas halinde olduğunu, bu korkunç seyirde veteriner hekimlerinin kanunen sağlık çalışanı olmasına rağmen sağlık çalışanları haklarından yararlanamıyor olmasının takdirini sizlere bırakıyorum.
Diğer taraftan sosyal medyada veteriner hekimlerinin özlük haklarının ele alındığı ulusal bir platformun kurulduğunu ve hızla büyüdüğünü öğrendim. Veteriner hekimlerinin bu hızlı büyümesini kimseye parmak sallamadan işe başlamalarına ve bunu böyle devam ettireceklerine dair verilen sözlerinin etkisine bağlı olduğunu düşünüyorum.
Yaşar ne yaşar ne yaşamaz aklıma geldiğinde veteriner hekimlerinin bu ironisini hatırlamadığım günü sabırsızlıkla bekliyorum.
Aklınızdan soru işaretleri eksik olmasın…