Pazar günü Yeşiltepe Stadı’nda oynanan baraj maçında İnönü Üniversitesi, rakibi 44 Malatyaspor’u 2-0 yenerek, 2016-2017 sezonunda Bölgesel Amatör Lig’ de mücadele etmeye hak kazandı.
2011 yılından beri BAL’da mücadele eden ve 2 defa Profesyonel lig kapısından dönen 44 Malatyaspor, iddialı başladıkları bu sezonu ise maddi imkânsızlıklar yüzünden istediği şekilde götüremedi. Son maçına kadar düşme korkusu yaşayan ekibimiz Elbistan Belediyespor’u yenip ligde kalsa da, Üniversite karşısında aldığı mağlubiyetle BAL’a veda etti.
Geçen perşembe günkü yazımda iki takım arasındaki dengelerden bahsederken 44 Malatyaspor’un sezon başındaki kadro kalitesi ve gücünden çok şeyler kaybettiğini, Üniversite takımını izledikten sonrada karşılaşmanın 44 Malatyaspor açısından zor geçeceğini belirtmiştim. Lakin böyle tek taraflı bir karşılaşma izleyeceğimi de hiç beklemiyordum.
Müsabakaya baktığımızda 44 Malatyaspor doğru dürüst pozisyona dahi giremezken, Üniversite’nin rakip kalede yakaladığı gollerin haricinde 7-8 net fırsatını sayabiliriz. Baraj maçı olmasa, ismi 44 Malatyaspor olmasa, grubunda şayet sıradan bir takım olsaydı, gergin olmayan rahat Üniversitespor bu maçı her halde 5-6 farklı kazanabilirdi.
44 Malatyaspor çift santraforla oyuna başlayıp iki oyuncusunu da kenara atınca orta sahayı olduğu gibi rakibine bıraktı. Dönen toplarla kalabalık orta saha ve hızlı oyuncuları ile İnönü Üniversitesi rahat gol pozisyonlarına girdi. 44 Malatyaspor’ da sonradan oyuna giren futbolcularla beraber kayda değer isim sorsanız, inanın 1-2 belki dersiniz ama üçüncüyü söyleyemezsiniz.
Neticede İnönü, maçı fazlasıyla hak etti. 44 Malatyaspor takım halinde kötüydü ve sahada ki görüntüleri skora az da olsa yansıyınca doğal bir sonuç ortaya çıkmış oldu. Oyuna girmeden ve oyuna dahil olduktan sonra ihraç edilen 2 oyuncu ise maça centilmenlik anlamında olumsuz damga vurdu. Üniversite başta teknik sorumlu Murat Kurt olmak üzere futbolcuları, idarecileri kısaca başarıda katkısı olan herkesi kutlar, mücadele edecekleri BAL’da başarılar dilerim.
44 Malatyaspor’un özellikle yöneticileri ve sevenleri için bu tablo onlara zor gelecektir. Futbolcuları fazla saymıyorum, o an üzülseler de yarın başka bir takıma gidip mücadele ederler. İki defa direkten dönüp böyle bir ortamı yaşamayan birkaç idarecinin üzüntüsünü az-çok anlayabiliyorum. Çok para harcadılar, mağdur oldular, lakin idarecilik yaparken bütün her işi kendileri yapmak istediler. İş işten geçse bile muhakkak ki öz eleştiri de yaparlar. Hem para verip hem zamanlarını ayırıp böylesi bir ortamı yaşamak tabi ki istemezlerdi. Onlara da geçmiş olsun diyorum.