Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından yayımlanan sosyoekonomik seviye araştırması, Türkiye’de refah düzeyi en düşük ilçeleri ortaya koydu. Eğitim, gelir düzeyi, sağlık hizmetlerine erişim ve yaşam kalitesi gibi kriterler dikkate alınarak yapılan analizde, özellikle kırsal yapıya sahip ve nüfusu düşük ilçelerin ekonomik büyümeden yeterince pay alamadığı görüldü.
Araştırmada yer alan veriler, Türkiye genelinde 26 milyondan fazla haneyi kapsarken, bölgeler arasındaki refah farkını da gözler önüne serdi. Listede başta Çankırı, Kastamonu, Sinop, Kayseri, Sivas, Konya ve Giresun illerindeki bazı ilçeler öne çıktı.
Bayramören (Çankırı) – Yaklaşık 2 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık başlıca geçim kaynağı. Göç oranı yüksek.
Pınarbaşı (Kastamonu) – Yaklaşık 5 bin nüfus. Hayvancılık ve ormancılık ön planda.
Dikmen (Sinop) – Yaklaşık 5 bin nüfus. Tarım ve ormancılık ağırlıklı ekonomi.
Felahiye (Kayseri) – Yaklaşık 6 bin nüfus. Tarıma dayalı ekonomi ve sulama sorunları dikkat çekiyor.
Doğansar (Sivas) – Yaklaşık 3 bin nüfus. Hayvancılık ön planda, göç yüksek.
Derebucak (Konya) – Yaklaşık 6 bin nüfus. Tarım ve ormancılık geçim kaynağı.
Çamoluk (Giresun) – Yaklaşık 9 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık yapılmasına rağmen göç sorunu yaşanıyor.
Saraydüzü (Sinop) – Yaklaşık 6 bin nüfus. Ormancılık ve tarım ekonomisi.
Türkeli (Sinop) – Yaklaşık 17 bin nüfus. Balıkçılık ve tarım geçim kaynağı.
Erfelek (Sinop) – Yaklaşık 12 bin nüfus. Tarım ağırlıklı ekonomi.
Durağan (Sinop) – Yaklaşık 20 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık yaygın.
Ayancık (Sinop) – Yaklaşık 24 bin nüfus. Ormancılık ve balıkçılık önemli gelir kaynağı.
Yayladere (Bingöl) – Yaklaşık 2 bin nüfus. Hayvancılık ön planda.
Pervari (Siirt) – Yaklaşık 32 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık yaygın, göç oranı yüksek