Stres olmadan bir hayat düşünebilir miyiz? Milyonlarca insanın tek bir gökyüzü altında birleştiği bir dünyada herkesin düşünceleri farklıyken böyle bir şey mümkün değildir. Bu durumda tek yapmamız gereken, var olan ve bizden hiç gitmeyecek olan bu stresle baş etmek olacaktır.
Peki, bu nasıl mümkün?
Stres yaşayan kardeşim, hayatı boyunca hiç stres yaşamamış bir insanın var olmadığını ve bunu bir tek senin yaşamadığını bilmeni isterim. Çünkü dünya tozpembe değil.
İlk olarak hayatından ‘gülümsemeyi’ asla eksik etmemelisin. Günlük rutinine biraz ‘tebessüm ’ile başlamalısın. Böylece olumsuz düşüncelerden bir nebze de olsa da uzaklaşmış, hem kendine hem de çevrendeki insanlara olumlu enerjiler dağıtmış olacaksın. Bu nedenle gülümsemek için bir neden aramamalısın çünkü bu neden zaten sende mevcut. Yaşayabiliyor, nefes alabiliyorsun. Bu yetmez mi?
Her yeni gün, senin için yeni bir başlangıç olabilir. Adımını bu günden atmalısın. Geçmişe çakılıp kalmamalı fakat geçmişten dersler çıkarmalısın. Unutma; geriye dönüp bakarsan, önünü göremezsin. Önünü göremezsen ya bir çukura saplanır kalır ya da gideceğin yere varamazsın. Bu nedenle ’bugüne’ odaklanmalısın.
Oksijeni soluduğun her saniye yaşamın güzelliklerine sarılmalısın. Unutmamalısın ki ‘her hayrın içinde bir şer, her şerrin içinde bir hayır’ vardır. Bu nedenle de sen güzel kardeşim, bardağın dolu tarafını görmelisin. Çünkü hayat ile ancak bu şekilde baş edebilirsin. Aksi halde hayat çekilmez derecede seni pençelerinin arasına alır ve boğar.
Yine belirtmek isterim ki, sabırlı olmalısın. ’Asla gerçekleşmeyecek’ demek yerine ‘olacak hem de çok güzel olacak’ demelisin. Çünkü hayatın bir saniye sonrasında karşına neler çıkaracağını bilemezsin, bu nedenle de mucizelere inanmalısın.
Sevmeli hem de çok sevmelisin. Sevmekten asla vazgeçmemelisin. Çünkü sevmek insanı hayata bağlar. Sevince de karşılık beklememelisin. Bir çiçeği, bir kediyi, bir ağacı ve en önemlisi hayatı beklentisiz sevmelisin. Unutma; böyle yapınca hayatta mutlaka sana olumlu bir geri dönüş yapacaktır.
Pes etmemelisin, çabalamalısın. Çünkü hayatta insana en acı veren şey ‘pişmanlıktır’. Pişmanlık yaşamaktansa, geriye dönüp baktığında ‘elimden geleni yapmıştım’ diyebilmelisin. Böylece hem vicdanın rahat olacak hem de yaşayamadıkların için üzülmeyeceksin. En azından kafanı yastığa gönül rahatlığı ile koyabileceksin.
Stresli olduğun bu zor döneminde beynin ile iyi anlaşmalısın ve onu motive etmelisin. Unutma ki her şey sende başlar ve sen istersen beynine söz geçirebilirsin. Bu nedenle de kendi kendine ‘telkinlerde’ bulunmalısın. Bu açıdan baktığımızda insanın en iyi doktoru yine kendisidir.
Tekrarlayan kelimeleri kullanabilir ve nefes egzersizleri yapabilirsin. Nefes alıp verirken içinden ‘her şey güzel olacak’, ‘her şey yolunda’, ‘ben bu sorunlarla baş edebilirim’, ‘ben güçlü bir insanım’ gibi cümleleri tekrarlayabilirsin. Böylece beynini rahatlatmış olacak ve daha sağlıklı kararlar verebileceksin.
Paul Brown’un şu önemli sözünü aklından çıkarmamanı öneririm; ‘Kazanmanın anahtarı, stres altındaki duruşunuzdur’.
Stresle baş edip, kazanan insan olmanız dileği ile hoşça kalın…