Evinde ağlayamazdı bile.
Annesi,
-Sus! diye azarlardı.
Sesli gülemezdi.
Babası,
-Kes! diye bağırırdı.
Misafir yanında,
-Aman ha ayıptır! derlerdi.
İlkokula kadar bu böyle sürdü
***
Okula başladı. Soru soracak oldu, öğretmeni,
-Sus! diye payladı.
-Çok konuşma! diye azarladı
Liseye kadar böyle sürdü.
***
Liseye başladı ilk derste anladı.
-Edepli ol!
-Çok soru sorma!
-Sus !
Üniversiteye kadar böyle sürdü.
***
Üniversiteye başladı. Hiçbir şey değişmemişti.
-Lütfen susun!
-Çok konuşuyorsunuz çok!
-Susun!
Askere kadar böyle sürdü.
***
Askerliğe başladı. Durum daha vahimdi.
-Sus ulan!
-Konuşma, tokadı yersin!
***
İngiltere de durum nasıl biliyor musunuz?
İlkokullarda herkesin şiarı olmuş bir söz var.
Nedir biliyor musunuz?
Soru sormayı teşvik eden çok önemli bir söz...
"En önemli ve en saygın soru en aptalca sorulan sorudur."