Bugün sizlere bir sevgi hikâyesi anlatacağım değerli okurlar…
“Uzaktan sevmektir, sevmelerin en güzeli. Gül yüzünü görmeden, kokusunu almadan uzaktan sevmek… Bilir misin sevgili? Ümmeti; Resulu hiç görmeden sevdi.
Ben seni, ümmetin Resulu sevmesi gibi sevdim… Gönülden, yürekten. Yüzünü görmeden, kokunu almadan, elini tutmadan, saf ve temiz bir sevgi ile.
Malumun olsun ben sende Hakk’ı sevdim, yanına Cibril-i Emin’in yaklaşmaya korktuğu nurla kaplı yolları… Ben seni Mevlana ile Şems aşkı ile sevdim, gönlümdeki Allah aşkını sende sevdim…
Ben seni Mecnunun Leyla’sı gibi sevdim. Aşkından solup giden gül bahçeleri. Ben seni Ferhat’ın Şirin’i sevmesi gibi sevdim, uğruna deldiğim kaya parçaları.
Ben seni Kerem’in Aslı’yı sevmesi gibi sevdim. Uğruna kül olup giden bir hayat…
Ben şimdi senin aşk denizinin kıyısında oturup duruyorum. Belki bir gün aşk dalgaların beni ıslatır diye.
Sen benim gelecekteki hayalimdin. Sana ulaşmama gerekte yoktu. Geceleri bana yıldız gibi yol göstermen yeterdi… Sana ulaşmaya da korkuyordum. Sana ulaşırsam eğer, hayalsiz kalacaktım. Bu beni çok korkutuyordu… Belki hiç ulaşamayacağım hayalime. Ama bana her zaman doğru yolu göstereceğine eminim…
Her şey için teşekkürler. Beni sevdiğin için hatta beni sevmekten vazgeçtiğin için bile… Beni hayalsiz bırakmadığın için...”
Dayanamıyorum sensizliğe
Dayanamıyorum hasretine
Duvarlar üstüme gelir
Sen yanımda olmayınca
Sol gözümden bir damla yaş düştü senin için
Kalbimden bir sevda koptu senin için
Ayaklarım tutar sana gelmem için
Güzel hayaller kurarım geleceğimiz için