Günümüz dünyasında insanlar arasındaki en büyük sorunlardan biri, karşılıklı saygının giderek azalması. Oysa insan ilişkilerinde sevgi bir tercih olabilir ama saygı, herkes için bir zorunluluktur.
Sevgi, bir insanın içinden gelen duygularla şekillenir. Birini sevmek için bir sebep, bir bağ veya bir yakınlık hissedebiliriz. Ancak, herkesi sevmek zorunda değiliz. Çünkü sevgi kişisel bir tercihtir ve duygusal bir bağ gerektirir. Ancak saygı, kişinin karakteri ve toplum içindeki yeriyle ilgilidir.
Saygı, insan olmanın temel taşlarından biri. Bir insanı sevmiyor olsak bile onun varlığına, düşüncelerine, hayatına saygı duymak zorundayız. Çünkü toplumun sağlıklı bir şekilde ayakta kalabilmesi için bireylerin birbirine karşı saygılı olması gerekir. Saygı, toplumsal barışın anahtarıdır.
Eğer sadece sevdiklerimize saygı gösterirsek, bu saygı gerçek bir erdem olmaktan çıkar, kişisel bir çıkar haline gelir. Oysa gerçek saygı, karşımızdaki insanın kim olduğu, ne düşündüğü veya hangi hayat görüşüne sahip olduğu fark etmeksizin ona insan olduğu için değer vermektir.
Bugün sokakta, trafikte, sosyal medyada veya iş yerlerinde en çok karşılaştığımız sorunlardan biri, insanların birbirlerine karşı tahammülsüzlüğü ve saygısız davranışlarıdır. Oysa basit bir tebessüm, nazik bir söz veya empati, büyük çatışmaların önüne geçebilir.
Sevgiye mecbur değiliz. Kimseyi zorla sevmek zorunda değiliz. Ancak saygıya mecburuz. Çünkü saygı, bireyleri bir arada tutan görünmez bir bağdır. Saygının olduğu yerde huzur, huzurun olduğu yerde ise sağlıklı ilişkiler var olur.
Unutmayalım: Saygı göstermediğimiz bir dünyada, bir gün biz de saygı göremeyebiliriz. Sevgi kişisel bir seçimdir, ama saygı insani bir zorunluluktur.