Yaşadığımız yüzyılda ülkemizdeki sorunlardan bir tanesi de “hak arama” sorunudur.
Bizler hakkımızı ne kadar arıyoruz?
Hak aramamak da aslında bir sorundur.
Medeni ülkelerde insanlar kendi haklarını ararlar hatta başkalarının hakları için mücadele ederler.
Herhangi bir kurumda yaşanılan haksızlığı sadece dillendiriyoruz ama resmiyete dökmüyoruz.
Ya ihmalkârlıktan ya da “sonuç çıkmaz” mantığından dolayı hiçbir işlem yapmıyoruz.
Bırakın hak aramayı, bir suç işlendiği zaman görgü tanığı dahi olmuyoruz.
İhbar ile şikâyet arasındaki farkı bilmemekle beraber olaya “ispiyon” gibi bakıyoruz.
Yaşadığımız memlekette, evine hırsız girdiği zaman polisi çağırmayan bir zihniyet var mesela.
“Giden gitmiş, çalınanı geri alamam” mantığı bu yüzyıla hitap etmiyor.
Arabayla seyahat ederken, karşıdan gelen araba size uzun uzun selektör yapıyorsa bilin ki ileride “radar uygulaması” var. Bu ihbarın tam tersi olması gerekirken yani kamu yararını gözetmek gerekirken sözde iyilik yapıyoruz.
Yılda on bin insanımız trafikte can verirken ve yüz bin insanımız da sakat kalırken biz halen hiç tanımadığımız kuralsız insanlar ceza yemesin diye uyarıda bulunuyoruz.
Başbakanlık bünyesinde kurulan Başbakanlık İletişim Merkezi (BİMER) adında bir birim vardır. Bu birim, direkt yaşadığınız haksızlığı gidermek için kurulan bir ihbar ve şikâyet sistemidir.
Hem internet üzerinden yani www.bimer.gov.tr üzerinden hem telefon üzerinden yani direkt “150” numarasını arayarak hem de mektupla başvurabilirsiniz. Yazdığınız mektubu bağlı bulunduğunuz kaymakamlığa ya da valiliğe teslim edebilirsiniz.
Bakanlık Merkez Teşkilatı, Banka (Özel ve kamu), Belediye, Ceza ve Tutukevi Eğitim ve Öğretim Kurumu, Emniyet, İl Özel İdaresi, Jandarma, Kaymakamlık, Köy Muhtarlığı, Meslek Odası ve Birlik Özel Sektör (Şirket, İşletme, vs.), Sağlık Kurumu (Hastane, Sağlık Ocağı, vs), Sosyal Güvenlik Kurumu, Valilik, Yargı…
Kısacası haksızlığa uğradığınız her kurumu direkt şikâyet edebilirsiniz.
Hatta isminizi dahi belirtmeyebilirsiniz.
Ama BİMER’in sitesine biraz ayrıntılı bakınca, ihbar ve şikâyet hattının yeterince bilinmediğini görüyorsunuz.
Aslında, mağdur olduğunu düşünen çoğu insanın ne yapacağı ile ilgili pek de bilgisi yok gibi…
Gözlemlerim o yönde maalesef!
Mantığımız ters işliyor. Yanlışı ihbar edeceğimize tam tersine “kollama” refleksine kapılıyoruz. Bu kapılma herkese bulaşmış bir virüs gibi…