Yeni Malatyaspor ligin en güçlü ve en çok koşan takımı Altınordu karşısında gerçekten çok önemli bir galibiyet aldı. Sahanın her bölümünde fiziksel üstünlüğü elinde tutan Altınordu tecrübeli ayaklara teslim olurken, ülkenin bir kez daha yüz akı oldular. Kadrosunda yabancı oyuncu olmayan tek takım hüviyetinde ki Altınordu engelini aşan Yeni Malatyaspor, böyle güçlü ve koşan bir rakip ile daha oynamayacağı için şampiyonluğun düğümünü bence çözmüştür.
Murat 40 yıllık Malatyalı gibi!
Fazla iyi oyun ortaya koyduğumuz söylenemez ancak tecrübeli ayakların sonucu tayin ettiği 90 dakika ve ikinci gol sonrası takımın gol sonrası sevinç yumağı olması süper lig için acaba dedirten bir görüntü değimliydi. Başta kaleci Ertaç olmak üzere savunmada savaş veren oyuncular, orta sahada geçmiş müsabakalara göre daha pozitif görüntü veren Sedat Ağçay, Azubuke’nin bitmek bilmeyen enerjisi. Her şeyden önemlisi devre arası transferlerinde Murat Yıldırım’ın kırk yıldır Yeni Malatyaspor’da oynuyormuş gibi takımı sahiplenmesi aslında yol haritamızın anahtarı değil mi?
Kadro mühendisliğinde yanlışlar olsa da...
Kadro mühendisliğinde hatalar ve yanlışlar olsa da alınan bu anlamlı galibiyetten sonra sadece susmayı yeğlerim. Oyuncu hamlelerinde doğru strateji uygulayan İrfan Buz’u da kutlamak lazım. Özellikle oynadığı süre içerisinde elinde gelen en iyi mücadeleyi veren Ayite’nin yerine Mba hamlesi alınan galibiyetin anahtarı oldu. Genel anlamda büyük bir engeli aşan Yeni Malatyaspor takımının tüm katmanlarını tebrik etmek lazım. Tribünlerde takıma destek veren başta Malatya’dan 2 bin kilometre yol giden taraftarımız olmak üzere İstanbul’da müsabakaya giden ve kalbi ekranları başında hop hop atan tüm Malatya’ya bu galibiyet armağan olsun.