Kaybedilen maçlardan sonra futbol konuşmak, yorum yapmak, köşe yazısı yazmak en kötü durum. Yeni Malatyaspor’un dün oynadığı maçın teknik ve taktik olarak yorumlanacak bir yönü yok. Futbolda hani kaza mağlubiyetleri vardır, öyle yorumlamak istiyorum.
80. dakikada 2-1’e gelen maç, rakibin 10 kişi kalmasıyla neden berabere bitmesin beklentisi içersine girdik. Ancak olmadı. Tabi Yeni Malatyaspor gibi yaş ortalaması yüksek takımların 3 günde bir maç oynayacak fiziksel gücü olmaması normal. Ama sezon başında bu düşünülemezmiydi bu tartışılır.
Dünkü mağlubiyetin nedenleri ne diye burada destanlar yazıp, birçok şey söylenebilir fakat gerçekci olmakta fayda var. Mustafa Hoca’nın şansız olduğu bir maç bunu kabul ediyorum. Bir teknik adam oyuna müdehale konusunda taktiksel olarak değilde, oyuncularını sakatlıklardan dolayı mecburen değiştiriyorsa elleri kolları bağlıdır kenarda.
Ümraniyespor’un nasıl bir takım olduğundan çok biz kendi oyunumuzu sergileyemediğimizden kaybettik maçı. Burada ‘kendi oyunumuz’ derken, bir istikrarsızlık söz konusu. Oyuncu seçimi konusunda kadro istikrarı yakalanmasına rağmen, takımın sergilediği performans anlamında sıkıntımız var. Sadece 20 dakikada maç kazanacak kadro, bazen sahada yokları oynuyor. Mustafa Hoca’nın maç başı 2 puanlık ortalama hedefine katılıyorum ama istikrarlı bir görüntü çizmedikten sonra bu hedefi yakalamak zor.
Sonuç olarak sadece bir maç kaybettik.
Ne olur kimse; ‘olmaz, yandık, herşey bitti’ çığırtkanlığı yapmasın!