Malatya Sonmanşet gazetesi Yazı İşleri Müdürü Sinem Hatun Davut’un haberi adeta kanımı dondurdu. Malatya’nın hafızasında “Hamido” olarak yaşayan Hamit Fendoğlu’nu yeniden gündeme taşıyan Davut, yıllardır toplumun “şehit” olarak andığı bir gerçeğin resmi kayıtlarda yer almadığını gözler önüne serdi.
17 Nisan 1978… Türkiye’nin hafızasına kazınan kara günlerden biri. Belediye başkanı Hamit Fendoğlu, hain bir bombalı saldırının hedefi oldu. Yanında gelini ve iki masum torunu da vardı. Bir aile yok oldu, bir şehir derin bir acıyla sarsıldı.
Aradan 48 yıl geçti, ama Hamido hâlâ Malatya’nın kalbinde bir kahraman, bir “şehit”. Her yıl yapılan anmalarda gözyaşları sel gibi akıyor, vicdanlar onun adını saygıyla anıyor. Peki, resmi kayıtlarda durum ne? Sessizlik… Devletin belgelerinde Hamido’nun adı hâlâ “görev şehidi” olarak geçmiyor.
Yeğeni, MHP Malatya Milletvekili Mehmet Celal Fendoğlu, yıllarca amcasının bu haklı statüye kavuşması için maddi bir beklenti gütmeden defalarca başvurdu. Ama sonuç hâlâ yok. Vicdanın şehit dediğine devlet neden sessiz kalıyor?
Toplum Hamido’yu unutmadı. Her anma, onun ve ailesinin uğradığı hain saldırının toplumsal bellekte silinmediğini gösteriyor. Ama resmi kayıtlarda hâlâ boşluk var. Bu sadece bir ailenin veya bir şehrin değil, bir ülkenin adalet ve hafıza sorunu.
Hamido’nun adı her zaman Malatya’da yaşatılacak. Peki, devletin resmi tanımı ne zaman bu gerçeği yakalayacak? 17 Nisan yaklaşıyor; gözler artık sadece anmalarda değil, resmi kayıtlarda da onun adıyla birlikte olacak cevabı arıyor.