Nevruz ile ilgili 22 Mart 2007’de aynen şunları yazmıştım:
“Bir Nevruz’ u daha bitirdik. Baharın yirmi birini gösteriyor takvim. Eski hesaba göre baharın ilk günü. Kış’ın bittiğinin anlaşıldığı gün. Yani, neşenin, gülücüklerin, papatyaların, çayır-çimenin bol olduğu bir gün... Ne güzel bir gün değil mi?
Yukarıda yazdıklarımı üstünüze almayın. O ballı-yağlı cümle öbeklerini, bütün Türk Cumhuriyetlerdeki kardeşlerimize yazdım. Üstünüze almayın yani...
Maalesef Nevruz, genellikle ülkenin doğusunda kutlanan, güvenlik güçlerinin bol bol taş yediği, basın da NEVRUZ, afişlerde NEWROZ diye okuduğumuz diken üstünde geçirdiğimiz bir gündür. Ülkenin üçte ikisi bu Yeni Gün’den nefret eder. On gün öncesinden herkesi bir korku alır; ‘Acaba kaç kişi ölecek, kaç lastik yakılacak?’ soruları kafamızda gider gelir…”
***
Dokuz yıl önce yazdığım bu satırların şu günlerde yine aynı şekilde anlaşılması, yine aynı kafayla değerlendirilmesi gariptir aslında…
Nevruz kelimesi Farsçadan gelir ve herkesin bildiği gibi “Yeni gün” anlamındadır.
Baharın ilk günü…Nevruz maalesef yıllarca PKK’nın ve yan kollarının bayramıymış gibi algılandı; belli bir kesim haricinde kimse sahiplenmedi.
Nevruz; Türkler, Kürtler, İranlılar, Azeriler, Afganlar, Arnavutlar, Gürcüler, Türkmenler, Tacikistanlılar, Özbekler, Kırgızlar tarafından kutlanan geleneksel bir doğa bayramıdır.
Çok çok eski bir bahar bayramıdır…
Nevruz, 30 yıldır terör estiren ve haince planlar kuran PKK’nın veya yan kollarının bayramı değildir!
Maalesef bu günü önlem almak, tedbir ve olaysız geçsin diye yıllarca diken üstünde geçirmiştik.
Çünkü sahiplenmemiştik; ne batıda ne de doğuda PKK’dan nefret eden vatanseverlerin günü değilmiş gibi algılıyorduk!
Çocuk katili Abdullah Öcalan’ın doğum günüymüş gibi algıladık yıllarca!
Bugün bizim günümüzdür…
Bizim bayramımızdır…
Biz bu Yeni Gün’ü sahipsiz bıraktığımız için başkalarının eylem yapma günü olmuştur.
Nevruz’u al yıldızlı bayrağımızla sokakları ve mahalleleri kırmızıya döndürmemiz gerekirken, yeşile bürünmüş terör kafalı tiplere bıraktık.
İki bin yıldır kutlanan bu bahar bayramını 30 yıldır terör estiren canilere bırakmıştık…
Şimdi bakıyorum da halen aynı kafadayız maalesef!
Tamam, belli gurupların belli amaçlarını biliyoruz ama vatan dendiği zaman yüzlerce sivil toplum örgütü var memleketimizde…
Yüzlerce dernek…Yüzlerce kurum…Belli guruplarınmış gibi yapmayalım ve iki bin yıllık geleneğimizi biz yaşatalım…