Asrın felaketi olarak tabir edilen o kara günün üzerinden tam 14 ay geçti ancak artçılar devam ediyor. Her akşam korku ile uyuyor, yeni uyandığımız güne şükrediyoruz.
Uzmanlar 6 Şubat’ın ardından artçı sarsıntıların bir yıl kadar devam edeceğini belirtmişlerdi ancak bir yıldan fazla bir zaman geçti halen artçılar devam ediyor. Her sarsıntı da tüylerimiz ürperiyor.
Konteynerlerde kalanların sorunlar ve dertleri başını aşmışken evde kalanlar ise her gün bir tereddüt içinde. Ya deprem olursa değil depremler oluyor zaten. Adına artçı diyorlar ama her sarsıntı bizi o güne götürüyor. Enkaz altında kalma ve sesimizin duyulmaması içimizi ürpertiyor.
Asrın felaketi olan 7.7 ve 7.6 büyüklüğündeki depremlerle birlikte ilimizde birçok bina hasar alıp yıkılırken bu artçıların ardından sağlam olarak tabir edilen evlere bile güvenimiz kalmadı.
6 Şubat depremlerini hasarsız bir şekilde atlatan TOKİ'lere bile artık güven kalmadı. Bir yanda artçılar devam ederken diğer yanda ise deprem konutlarının inşası sürüyor. Yeni yapılan konutlar depreme dirençli bir şekilde tasarlansa da bu konutların inşa sürecinde meydana gelen artçıların yapılara bir etkisinin olup olmadığı ise meçhul.
Artçıların binalara olan etkisini bir yana bırakın her sarsıntı psikolojimizi yerle bir etmeye devam ediyor. Tam bir şekilde hayat tutunmaya çalışıyoruz, çarşı merkezimiz ayağa kalkıyor bir umut buluyoruz ancak bu sarsıntılar sevincimize göle düşürüyor.
Anlayacağınız 6 Şubat kendisini unutturmuyor. Artçıların ise ne zaman biteceği bilinmiyor. Büyük deprem olmasında buna da razıyız.